বছৰত দুবাৰকৈ হনুমান জয়ন্তী পালন কৰা হয়। মহাবীৰ হনুমানক ভগৱান শিৱৰ একাদশ ৰুদ্ৰ অৱতাৰ বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁ ভগৱান শ্ৰীৰামৰ একান্ত ভক্ত। হনুমানজী এনে এজন দেৱতা যাক ত্ৰেতাযুগৰ পৰা আজিলৈকে আটাইতকৈ দ্ৰুততম দেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰামকথা য’তেই অনুষ্ঠিত হয় তাতেই হনুমানজী কোনোবা নহয় কোনোবা ৰূপত উপস্থিত থাকে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মহাবীৰ হনুমানক কেছাৰীনন্দন আৰু অঞ্জনয়ৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়, আনহাতে আন এক বিশ্বাস মতে হনুমান জীৰ জন্মৰ আঁৰত পৱন দেৱেও অৰিহণা যোগাইছিল, সেয়েহে তেওঁক পৱন পুত্ৰ বুলিও কোৱা হৈছিল। পোৰণাৰ অনুসৰি ত্ৰেতাযুগত ৰজা দশৰথৰ বাবে পুত্ৰ জন্মৰ বাবে যজ্ঞ কৰা হৈছিল। যজ্ঞ শেষ হোৱাৰ পাছত গুৰুদেৱে ৰজা দশৰথৰ তিনিগৰাকী ৰাণী কৌশল্য, সুভদ্ৰা আৰু কৈকেয়ীক প্ৰসাদৰ খিৰ বিতৰণ কৰে। সেই সময়ত খীৰৰ এটা সৰু অংশ এটা চৰাইয়ে লৈ গ’ল।
উৰি থাকোঁতে সেই চৰাইজনী অঞ্জনা দেৱীৰ আশ্ৰমলৈ গ’ল। মা অঞ্জনাই তেতিয়া তপস্যা কৰি আছিল। সেই সময়ছোৱাত চৰাইৰ মুখৰ পৰা খীৰ পৰিল মা অঞ্জনাৰ হাতত। দেৱীয়ে ইয়াক ভোলেনাথৰ প্ৰসাদ বুলি গণ্য কৰি মানি লৈছিল। এই প্ৰসাদৰ প্ৰভাৱত আৰু ঈশ্বৰৰ কৃপাত মাতৃ অঞ্জনাই শিৱৰ অৱতাৰ সন্তান হনুমানক জন্ম দিলে। সেইদিনা আছিল চৈত্ৰা মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ পূৰ্ণিমাৰ তাৰিখ।
Disclaimer: ইয়াত দিয়া তথ্যসমূহ কেৱল মান্যতা আৰু তথ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে।