ৰুটি মানুহৰ খাদ্যাভ্যাসৰ এক অংশ। উত্তৰ ভাৰতত ৰুটি অবিহনে মানুহৰ পেট নভৰে। কিছুমান অঞ্চলত ৰুটিক চাপতি বুলিও কোৱা হয়। আনহাতে, ইয়াক ইংৰাজী ৰুটি বুলি কোৱা হয়। ৰুটি বনোৱা এটা সাধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া। আটাখিনি পানীৰ সৈতে মিহলি কৰি ৰখা হয়। পিছত গ্ৰীডলত আৰু তাৰ পিছত পোনে পোনে জুইৰ শিখাত বেক কৰাৰ পিছত ফুলি উঠা ৰুটি প্ৰস্তুত কৰা হয়। কিন্তু ইমানবোৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে পাৰ হৈ ৰুটিখন স্বাস্থ্যৰ বাবে কিমান বিপদজনক হৈ পৰে জানেনে। বিশেষকৈ প্ৰত্যক্ষ জুইত দি বেক কৰিলে ই স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হয়। এক অধ্যয়নতো এই কথা পোহৰলৈ আহিছে।
এই বিষয়ে জাৰ্নেল অৱ এনভাইৰনমেণ্টেল চাইন্স এণ্ড টেকন’লজিত এক গৱেষণা প্ৰকাশ পাইছিল। গৱেষণাৰ মতে প্ৰাকৃতিক গেছৰ চৌকা আৰু গেছ ষ্ট’ভৰ পৰা কাৰ্বন মনোক্সাইড, নাইট্ৰ’জেন ডাই অক্সাইড আৰু মিহি কণা নিৰ্গত হয়। এই সকলোবোৰ কণা শৰীৰৰ বাবে বিপদজনক। এই প্ৰদূষকবোৰে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত সমস্যা, হৃদৰোগ আনকি কেন্সাৰৰো সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও নিউট্ৰিচন এণ্ড কেন্সাৰ জাৰ্নেলত আন এক গৱেষণা প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াত কোৱা হৈছিল যে খাদ্য উচ্চ জুইত ৰান্ধিলে কাৰ্চিনোজেন উৎপন্ন হয়। এইবোৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগৰ বাবেও শুদ্ধ বুলি গণ্য কৰা নহয়।
ইপিনে ২০১১ চনত ফুড ষ্টেণ্ডাৰ্ডছ অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডৰ মুখ্য বিজ্ঞানী ডাঃ পল ব্ৰেণ্টে এটা প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল। খবৰ অনুসৰি যেতিয়াই ৰুটিখন প্ৰত্যক্ষ জুইৰ শিখাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, ইয়াৰ পৰা এক্ৰিলামাইড নামৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ এটা প্ৰস্তুত কৰা হয়। বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে ঘেঁহুৰ আটাত প্ৰাকৃতিক চেনি আৰু প্ৰটিনও থাকে। গৰম কৰিলে কাৰ্চিনোজেনিক ৰাসায়নিক পদাৰ্থ উৎপন্ন কৰে। ইয়াৰ সেৱন নিৰাপদ বুলি গণ্য কৰা নহয়।