যিকোনো মানুহে এচিডিটি আৰু গেছৰ সমস্যাৰ বাবে অসুবিধাত পৰে, যাৰ ফলত স্বাভাৱিক কাৰ্যকলাপতো বহুতো সমস্যা হয়। বৰ্তমানৰ জীৱনশৈলী আৰু অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাসৰ বাবে এইটো সচৰাচৰ হয়। ইয়াৰ বাবে, কিছুমান অভ্যাস সলনি কৰিব লাগে, যিয়ে স্বাস্থ্য নষ্ট কৰিব পাৰে আৰু এচিডিটিৰ সমস্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
-যদি কোনোবাই চাহ ভাল পায় আৰু পুৱা খালী পেটত চাহৰ সৈতে আৰম্ভ কৰিব বিচাৰে, তেনেহ’লে ইয়াৰ বাবে এচিডিটিৰ সমস্যা উদ্ভৱ হয়। সম্ভৱতঃ কমসংখ্যক লোকেহে জানিব যে যদি খালী পেটত চাহ পান কৰা হয়, তেনেহ’লে পিত্তৰ ৰসৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰে, যাৰ ফলত এচিডিটিৰ বাহিৰেও, ওকালি অহাৰ অভিযোগ থাকে।
-কেৱল চাহেই নহয়, এনে বহুতো খাদ্য সামগ্ৰী আছে যিবোৰ পুৱা খালী পেটত খাব নালাগে। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত থাকে মচলাযুক্ত খাদ্য, গৰম কফি, উচ্চ-তেলৰ খাদ্য, চকলেট ইত্যাদি। এই বস্তুবোৰৰ পৰা আঁতৰি থকাটো ভাল।
– যদি কোনোবাই পুৱা চাহ অবিহনে থাকিব নোৱাৰে, তেন্তে তেওঁ চাহৰ সৈতে আদা মিহলি কৰি খাব পাৰে। ই এচিডিটিৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰে।
– পুৱাৰ আহাৰত ওটমিল অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব, ইয়াৰ ফলত পাকস্থলীত গেছ নহয় আৰু পাচন তন্ত্ৰও ভালে থাকিব।
– যদি কোনোবাই ৰাতিপুৱা সিজোৱা কণী খায়, তেন্তে পেটৰ কোনো সমস্যা নহয়।
– সেউজীয়া পাচলি স্বাস্থ্যৰ বাবে ভাল, সেয়েহে সকলোৱে পুৱা সেউজীয়া পাচলি খাব পাৰে, অৱশ্যে এচিডিটি পৰিহাৰ কৰিবলৈ ইয়াক অত্যাধিক তেলত ৰান্ধিব নালাগে।
– খোৱাৰ পিছত পুৱা খোজ কাঢ়িব, ই এচিডিটিৰ আশংকা হ্ৰাস কৰে।
বিঃদ্রঃ- এই নিবন্ধটোৰ তথ্যখিনি বিভিন্ন উৎসৰ পৰা সংগৃহীত আৰু প্ৰাথমিক জ্ঞান হিচাপে পঢ়ুৱৈলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে। বিশদভাৱে জানিবলৈ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ ল’ব।
