প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰধান সচিব ড০ পি কে মিশ্ৰই আজি জলবায়ু পৰিবৰ্তন, কৃষি সহনশীলতা, খাদ্য সুৰক্ষা আৰু পুষ্টিৰ আন্তঃসংলগ্ন প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰে মোকাবিলা কৰিবলৈ বৈজ্ঞানিক গৱেষণা, সবিশেষ তথ্য আৰু প্ৰমাণভিত্তিক নীতি নিৰ্ধাৰণৰ এক শক্তিশালী সংহতিৰ আহ্বান জনায়।
আই আই এম কোঝিকোডত অনুষ্ঠিত ২০ সংখ্যক বাৰ্ষিক উন্নয়নৰ বাবে পৰিবেশ (ই এফ ডি) নেটৱৰ্কৰ উদ্বোধনী অধিবেশনত ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে ভাষণ দি ড০ মিশ্ৰই কয় যে জলবায়ু পৰিবৰ্তনক কেৱল পৰিবেশ সম্পৰ্কীয় চিন্তা হিচাপে চাব নালাগে, কিয়নো ইয়াৰ প্ৰভাৱ কৃষি উৎপাদনশীলতা, পানীৰ উপলভ্যতা, খাদ্যৰ মূল্য, জনস্বাস্থ্য আৰু জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰতো বিস্তৃত হৈ আছে।
খাদ্য সুৰক্ষাৰ গতানুগতিক ব্যৱস্থাৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি তেওঁ উল্লেখ কৰে যে কেৱল পৰ্যাপ্ত খাদ্য উৎপাদনেই যথেষ্ট নহয়। বিশেষকৈ জলবায়ু সম্পৰ্কীয় বিঘিনিয়ে দাইল, ফল-মূল, শাক-পাচলি, গাখীৰ আৰু অন্যান্য পুষ্টিকৰ খাদ্যৰ উপলব্ধতা তথা ক্ৰয় ক্ষমতাত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
অঞ্চল-নিৰ্দিষ্ট জলবায়ু অভিযোজনৰ দিশত পৰিবৰ্তনৰ আহ্বান জনাই ড০ মিশ্ৰই প্ৰকাশ কৰে যে আইচিএআৰৰ জলবায়ু সহনশীল কৃষিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্ভাৱন কাৰ্যসূচীৰ অধীনত মূল্যায়নে ৬৫১ খন কৃষি জিলাৰ ভিতৰত ৩১০ খনক অতি বা অত্যধিক সংবেদনশীল বুলি চিনাক্ত কৰিছে। তেওঁ কয় যে ইয়াৰ দ্বাৰা একেধৰণৰ নীতিগত পদ্ধতিৰ পৰিবৰ্তে স্থানীয় কৃষি জলবায়ুৰ পৰিস্থিতি অনুসৰি হস্তক্ষেপৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে।
নীতি নিৰ্ধাৰণত তথ্যৰ ভূমিকা সন্দৰ্ভত ড০ মিশ্ৰই কয় যে অগ্ৰাধিকাৰ কেৱল অধিক তথ্য সৃষ্টি কৰাই নহয়, বৰঞ্চ তথ্য সময়োপযোগী, নিৰ্ভৰযোগ্য, তুলনামূলক আৰু কাৰ্য্যকৰী হোৱাটো নিশ্চিত কৰা উচিত। তেওঁ বৰষুণৰ পৰিমাণ, পানীৰ উপলভ্যতা, মাটিৰ অৱস্থা, শস্যৰ প্ৰদৰ্শন আৰু পুষ্টিৰ ফলাফলৰ তাৰতম্য চিনাক্ত কৰিবলৈ বিভাজিত, জিলা পৰ্যায়ৰ তথ্যৰ অধিক ব্যৱহাৰৰ আহ্বান জনায়।
তেওঁ সাধাৰণ মানসম্পন্ন আৰু উপযুক্ত সুৰক্ষাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত প্ৰশাসনিক নথি, ঘৰুৱা জৰীপ, উপগ্ৰহৰ চিত্ৰ আৰু ভূ-স্থানীয় তথ্য একত্ৰিত কৰাৰ পোষকতা কৰে। এইবোৰ সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে ৰাজ্য আৰু জিলা পৰ্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বিশ্লেষণাত্মক ক্ষমতা শক্তিশালী কৰা দৰকাৰ, যাতে গৱেষণা আৰু তথ্যই কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ, নিৰীক্ষণ আৰু সম্পদ আবণ্টনৰ বিষয়ে অৱগত কৰিব পাৰে।
জলবায়ু সন্দৰ্ভত ভাৰতৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ পুনৰ কয় যে দেশখনে ২০৪৭ চনৰ ভিতৰত এখন উন্নত ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ আৰু ২০৭০ চনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ শূন্য নিৰ্গমনত উপনীত হোৱাৰ দ্বৈত লক্ষ্য অনুসৰণ কৰি আছে, একে সময়তে অৰ্থনৈতিক সমৃদ্ধি, দৰিদ্ৰতা হ্ৰাস আৰু উন্নত জীৱনৰ মান সুৰক্ষিত কৰিছে। তেওঁ উল্লেখ কৰে যে ভাৰতৰ ২০৩১–২০৩৫ চনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে নিৰ্ধাৰিত অৱদানৰ নৱীকৰণে ইয়াৰ জলবায়ুৰ উচ্চাকাংক্ষাক আৰু অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।