বিহু বুলিলে তিলপিঠা (Tilpitha), নাৰিকলৰ লাড়ু বা তিলৰ লাড়ু আদি নানা বিহুদিনীয়া সামগ্ৰীৰ পয়োভৰ দেখা যায়। মেজি-ভেলাঘৰ বা বিহুৱানৰ দৰে এনে সামগ্ৰীও আমাৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ অভিন্ন অংগ। কিন্তু পিঠাপনাৰ এই সামগ্ৰীবোৰ বিহুৰ সৈতে সাঙোৰ খাই পৰাৰ কি কাৰণ থাকিব পাৰে এবাৰ ভাবি চোৱাৰ অৱকাশ থাকে।
তিল সন্দৰ্ভত পুৰাণত আছে যি কথা
পুৰাণ শাস্ত্ৰত উল্লেখ থকা মতে, ব্ৰহ্মই বগা আৰু ক’লা তিল (Sesame) তৈয়াৰ কৰিছিল। সেয়েহে, তিলক সৃষ্টিৰ প্ৰথম শস্য বুলি গণ্য কৰা হয়। এইকাৰণেই তিল অবিহনে কোনো আহুতিৰ জুই সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰি। পুৰাণত কোৱা হৈছে যে মকৰ সংক্ৰান্তিত বগা আৰু ক’লা তিল দিয়া পানীত গা ধুব লাগে। ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা তিলৰ যেনেদৰে বিশেষ গুৰুত্ব আছে, একেদৰে ইয়াৰ আয়ুৰ্বেদিক আৰু বৈজ্ঞানিক গুৰুত্বও আছে। ক’লা আৰু বগা দুয়োবিধ তিল উপাসনা, উপবাসৰ লগতে ঔষধ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পদ্ম পুৰাণত (Padma Puran) উল্লেখ কৰা মতে, তিল যি পানীত থাকে সেয়া অমৃততকৈ অধিক সুস্বাদু হৈ পৰে। একে সময়তে, আন ৫খন পুৰাণতো তিলৰ গুৰুত্ব উল্লেখ কৰা হৈছে। তদুপৰি, আয়ুৰ্বেদৰ মতে, তিল তেলৰ সৈতে মালিচ কৰা আৰু তিলপানীৰে গা ধোৱাৰ ফলত ৰোগ নাইকিয়া হয়। আনহাতে আধুনিক গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে তিলৰ বীজত শৰীৰৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় এণ্টিঅক্সিডেণ্ট, কেলচিয়াম আৰু কাৰ্বোহাইড্ৰেট থাকে।
পদ্মাকে ধৰি ৯ পুৰাণত তিলৰ গুৰুত্ব
বিষ্ণু, পদ্ম আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত তিলক ঔষধ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। এইবোৰৰ উপৰি মৎস্য, পদ্ম, লিঙ্গ পুৰাণত কিছুমান তিলৰ শপত উল্লেখ কৰা হৈছে, যাক পশুপত, সৌভাগ্য আৰু আনন্দ ব্ৰত বুলি কোৱা হয়। একে সময়তে, শিৱ পুৰাণত তিল দান কৰাৰ গুৰুত্ব উল্লেখ কৰা হৈছে।
তিলে ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ শক্তি বৃদ্ধি কৰে
আয়ুৰ্বেদে কৈছে যে তিলপানীৰে গা ধোৱা আৰু তিল তেলৰ সৈতে মালিচ কৰিলে হাড় শক্তিশালী হয়। ছাল উজ্জ্বল হয় আৰু পেশীবোৰো শক্তিশালী হয়। তিলপানী খোৱাৰ ফলত বহুতো ৰোগ নিৰাময় হয়। তিলৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাই পৰামৰ্শ দিয়ে যে ক’লা তিলত এণ্টিঅক্সিডেণ্ট থাকে। ইয়াৰ ফলত শৰীৰত নতুন কোষ আৰু কলা গঠন হয়। তিলত কপাৰ, মেগনেছিয়াম, ট্ৰায়োফেন, লো, মেঙ্গানিজ, কেলচিয়াম, ফছফৰাছ, জিংক, ভিটামিন বি-১ আৰু আঁহ থাকে। এই সকলোবোৰ বস্তুৱে গাঁঠিৰ বিষৰ পৰা সকাহ দিয়ে আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধিত সহায় কৰে। হয়তো এনে কাৰণতে অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ ঐতিহ্যময় সংস্কৃতি বিহুত (Sesame use in Assamese Bihu) তিল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেয়ে তিলপিঠা বা তিলৰ লাড়ুৰ আকৰ্ষণ আজিও অসমীয়া সমাজত আছে।
Source: News18 Assam