আপুনি নিশ্চয় লক্ষ্য কৰিছে যে বহু সময়ত অভিভাৱকে ইচ্ছাকৃতভাৱে বা পৰিস্থিতিৰ বাবে সন্তানৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ বয়সতকৈ বহু বেছি বয়সৰ দায়িত্ব জাপি দিয়ে । পিতৃ-মাতৃ শিশুৰ সম্পৰ্কত কাম আৰু দায়িত্ব স্পষ্টভাৱে বিভক্ত হৈ থাকে। য’ত পিতৃ-মাতৃয়ে শিশুটিৰ যত্ন ল’ব লাগিব, তেনে ক্ষেত্ৰত শিশুৱেও এই নিয়মসমূহ মানি চলিবলৈ শিকিব। কেতিয়াবা এই দায়িত্ববোৰ ওলোটা হৈ পৰে। আচলতে অভিভাৱকত্ব দুই প্ৰকাৰৰ – যান্ত্ৰিক আৰু আৱেগিক ।
অভিভাৱকে শিশুৰ বয়সতকৈ অধিক দায়িত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ বজাৰ কৰা, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা, চাফাই কৰা আৰু বিল পৰিশোধ কৰা। আকৌ আৱেগিক অভিভাৱকত্বৰ পৰা পৃথক ।
আৱেগিক অভিভাৱকত্ব কি ?
ইয়াৰ ফলত অভিভাৱকসকল আৱেগিক সহায়ৰ বাবে শিশুটিৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে। এই শিশুসকলে নিজৰ মানসিক স্বাস্থ্য আৰু পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিব লাগে। দুয়োবিধ অভিভাৱকত্বই শিশুৰ মানসিক অৱস্থা বেয়া কৰি তুলিব পাৰে আৰু তেওঁৰ ওপৰত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
অতিৰিক্ত মানসিক চাপে শিশুটিক কিমান প্ৰভাৱিত কৰে ?
শিশুক ডাঙৰ-দীঘল কৰাটো এটা প্ৰত্যাহ্বানজনক কাম, কল্পনা কৰকচোন, যদি শিশুটিয়ে নিজৰ বয়সতকৈ অধিক দায়িত্ব চম্ভালিব তেন্তে কেনে অনুভৱ হ’ব। ই শিশুৰ বাবে যথেষ্ট মানসিক চাপৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে ইয়াৰ ফলত শিশুৰ উদ্বেগ, হতাশা আৰু অন্যান্য মানসিক সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
কেনেকৈ শিশুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পৰে ?
এনে শিশুৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া লক্ষণসমূহ দেখা যায় –
- মানসিক চাপ আৰু উদ্বেগ
- শাৰীৰিক লক্ষণ যেনে পেটৰ সমস্যা, বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰা মূৰৰ বিষ ইত্যাদি।
- অত্যধিক খং আৰু পঢ়াত অসুবিধা।
- সামাজিক চিন্তা, অনুষ্ঠানলৈ যোৱাৰ পৰা বিৰত থাকা।
কেনেকৈ ঠিক কৰিব ?
প্ৰথমে অভিভাৱকে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত যে তেওঁলোকে শিশুটিৰ ওপৰত ক’ত অধিক দায়িত্ব লয়। আপুনি যিমানেই সোনকালে এই কথা উপলব্ধি কৰিব, সিমানেই আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ শিশুটিৰ সম্পৰ্ক আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে ভাল হ’ব। অভিভাৱকত্বৰ অধীনত শিশুটিক কোনো ধৰণৰ থেৰাপী বা চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন নহয়। যদি তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি কোনো নেতিবাচক প্ৰভাৱৰ সৈতে যুঁজি আছে তেন্তে এজন পেছাদাৰী থেৰাপিষ্টৰ সৈতে কথা পাতক। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল শিশুটিয়ে নিজৰ ভিতৰত লুকাই থকা শৈশৱটো উলিয়াই আনিব লাগে ।