অষ্টিঅ’পৰ’ছিছে উচ্চতা হ্ৰাস কৰিব পাৰে! ডিস্কৰ পানীলগাৰ বাবে মূলতঃ মেৰুদণ্ডৰ দৈৰ্ঘ্য হ্ৰাস পায়। কিন্তু মেৰুদণ্ডত বহুস্তৰীয় ফাট থাকিলেও এনে হ’ব পাৰে। বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে হাড় ক্ষয় হয়। বেছিভাগ মানুহক আক্ৰমণ কৰা হাড়ৰ অন্যতম ৰোগ হ’ল অষ্টিঅ’পৰ’ছিছ। বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে যদিও প্ৰথম অৱস্থাত বিশেষ লক্ষণ দেখা নাযায়, তথাপিও এই ৰোগত বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে কঁকালৰ তীব্ৰ বিষ আৰম্ভ হয়। আনকি, শৰীৰৰ উচ্চতাও হ্ৰাস ‘কৰিব পাৰি হ’ব পাৰে! কেৱল অষ্টিঅ’পৰ’ছিছ নহয়, হাড়ৰ ক্ষয়ৰ ফলত বিভিন্ন ধৰণৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। চল্লিশ বছৰ বয়সৰ পিছত এই ৰোগ বৃদ্ধি পায়। বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে এনে সমস্যাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ সৰ্বোত্তম আহিলা হ’ল সঠিক খাদ্যাভ্যাস।
কেলচিয়াম: এই মৌলটো হাড়ৰ সৰ্বোত্তম বন্ধু। এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষক দৈনিক ১০০০ মিলিগ্ৰাম কেলচিয়ামৰ প্ৰয়োজন হয়। মহিলাৰ বাবে এই মাত্ৰা ১২০০ মিলিগ্ৰাম। কেলচিয়ামৰ উত্তম উৎস হ’ল গাখীৰ। কিন্তু যিসকলে গাখীৰ আৰু গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী সামগ্ৰী খাব নোৱাৰে তেওঁলোকৰ বাবে গাঢ় সেউজীয়া শাক-পাচলি খোৱাটো বাঞ্ছনীয়। কচু, কবিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম থাকে।
মেগনেছিয়াম আৰু জিংকঃ হাড়ৰ স্বাস্থ্য বজাই ৰখাতো এই দুটা মৌল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। বিভিন্ন বাদাম আৰু কচুত মেগনেছিয়াম পোৱা যায়। মাংস, কণী বা দাইলত জিংক পোৱা যায়।