গোৰোহা ফাটি যোৱাৰ ফলত, ভৰিৰ সৌন্দৰ্য সম্পূৰ্ণৰূপে অৱনতি হয়, তাৰ পিছত মানুহে জোতা পিন্ধিবলৈ বাধ্য হয় যাতে তেওঁলোকৰ গোৰোহা দৃশ্যমান নহয়। গোৰোহা ফাটি যোৱাৰ বহুতো কাৰণ থাকিব পাৰে, সাধাৰণতে বেয়া ছাল, লেতেৰা, শীতকালত ছাল শুষ্ক হোৱা। কিন্তু বহুলোকে নাজানে যে ইয়াৰ বাবে মানুহৰ পুষ্টিও দায়ী হ’ব পাৰে, যাৰ ভিতৰত আছে ভিটামিনৰ অভাৱ, হৰমনৰ ভাৰসাম্যহীনতা। 
যেতিয়া ভৰিৰ ছাল শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া ইয়াৰ আৰ্দ্ৰতা হ্ৰাস হয়, যাৰ ফলত ছাল খহটা হৈ পৰে। সাধাৰণতে ই গভীৰ ফাট সৃষ্টি কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ, ই ছালৰ ভিতৰৰ স্তৰলৈ বিয়পি পৰে, এই প্ৰভাৱ ৩ টা ভিটামিনৰ অভাৱৰ বাবে হয়। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ভিটামিন বি-৩ ভিটামিন চি আৰু ভিটামিন ই।
এই সকলোবোৰ ভিটামিন কেৱল গোৰোহাৰ বাবেই নহয় গোটেই শৰীৰৰ ছালৰ বাবেও প্ৰয়োজনীয়। এই পুষ্টিবোৰৰ সহায়ত, ক’লাজেন নামৰ উপাদানবিধৰ উৎপাদন বৃদ্ধি হয় আৰু ছাল সুৰক্ষিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে, অৱশ্যে গোৰোহা ফাটি যোৱা প্ৰতিহত কৰিবলৈ, জিংকৰ দৰে খনিজ পদাৰ্থ থকা খাদ্য খাব লাগিব।
হৰমনৰ ভাৰসাম্যহীনতাৰ বাবেও গোৰোহা ফাটিব পাৰে, য’ত থাইৰইড আৰু এষ্ট্ৰোজেনৰ দৰে হৰমনবোৰে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। যেতিয়া এই সমস্যা বাঢ়ি যায়, তেতিয়া গোৰোহাৰ গভীৰ ফাট বাঢ়ি যোৱাৰ লগতে বিষ আৰু তেজও ওলাব পাৰে।
