হোলীৰ উৎসৱক ফাল্গুন পূৰ্ণিমাত পালন কৰা হয়। চলিত বৰ্ষৰ ৭ মাৰ্চত হলিকা দাহন অনুষ্ঠিত হ’ব আৰু ৮ মাৰ্চত ৰঙৰ হোলী খেলা হ’ব। যেতিয়াই হোলীৰ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্যৰ কথা আহে, তেতিয়াই ৰঙৰ উৎসৱৰ কথা আহে, প্ৰথমতে, ভক্ত প্ৰহ্লাদ আৰু তেওঁৰ পেহীয়েক হোলিকাক মনতে উল্লেখ কৰা হয়। কিন্তু আপুনি জানেনে যে এই উৎসৱৰ লগত জড়িত আন বহুতো পৌৰাণিক কাহিনী আছে।
সংসাৰৰ প্ৰথম হোলীঃ
হোলী উৎসৱৰ পৌৰাণিক কাহিনী ভগৱান শংকৰ আৰু ভগৱান বিষ্ণু দুয়োৰে সৈতে জড়িত। হৰিহৰ পুৰাণৰ কাহিনীত কোৱা হৈছে যে জগতৰ প্ৰথম হোলী খেলিছিল দেৱাদিদেৱ মহাদেৱে, য’ত প্ৰেমৰ দেৱতা কামদেৱ আৰু তেওঁৰ পত্নী ৰতীও আছিল। এই কাহিনীয়ে কয় যে যেতিয়া ভগৱান শংকৰ কৈলাশত নিজৰ ধ্যানত মগ্ন আছিল, তেতিয়া কামদেৱ আৰু ৰতীয়ে তাৰকাসুৰক বধৰ বাবে শিৱক জাগ্ৰত কৰিবলৈ নৃত্য কৰিছিল।
যেতিয়া কামদেৱ আৰু ৰতীৰ নৃত্যত মহাদেৱৰ ধ্যান ভংগ হয়, তেতিয়া ভগৱান শিৱই কামদেৱক নিজৰ খংৰ জুইৰে ভস্ম কৰিলে। যেতিয়া ৰতীয়ে প্ৰায়শ্চিত্তত শোক কৰিলে, তেতিয়া অতি দয়ালু ভগৱান শংকৰে কামদেৱক পুনৰজ্জীৱিত কৰিলে। এই বিষয়ে সন্তুষ্ট হৈ ৰতী আৰু কামদেৱে ব্ৰজমন্দলত ব্ৰহ্মা ভোজাৰ আয়োজন কৰিছিল, য’ত সকলো দেৱতা আৰু দেৱীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ৰতীয়ে চন্দন কাঠৰ ফোট লৈ সুখ পালন কৰিছিল। কোৱা হয় যে এইটো আছিল ফাল্গুন পূৰ্ণিমাৰ দিন।
হৰিহৰ পুৰাণৰ মতে, ব্ৰহ্মা ভোজত ভগৱান শংকৰে ডেম্বৰু আৰু ভগৱান বিষ্ণুৱে বাঁহী বজাইছিল। যেতিয়া মা পাৰ্বতীয়ে বীনাত সুৰৰ লহৰ তুলিছিল, তেতিয়া মা সৰস্বতীয়ে বসন্তৰ ৰাগত গীত গাইছিল। কোৱা হয় যে তেতিয়াৰ পৰাই প্ৰতি বছৰে পৃথিৱীত হোলীত ফাল্ুগন পূৰ্ণিমাৰ গীত, সংগীত আৰু ৰঙৰ সৈতে পালন কৰা হৈছিল।