জটা হৈছে সাধু-সন্তসকলৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ পৰিচয়। স্পষ্টকৈ ক’বলৈ গ’লে সাধুসকলে তেওঁলোকৰ চুলিখিনি বৰ ভাল পায়, চুলি তেওঁলোকৰ অলংকাৰ, কিন্তু ইয়াৰ যত্ন লোৱাটো অতি কঠিন। সাধুসকলে চুলিখিনি ক’লা মাটিৰে ধুই, তাৰ পিছত সূৰ্য্যৰ পোহৰত শুকুৱাই লয়।
যদিও কিছুমান সাধু আছে যিয়ে জটা চলাবলৈ বহুত কষ্টৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়, তথাপিও সাধু বাবাই জটাটো বেজীৰ সূতাৰে গাঁঠি দি ৰাখে… গতিকে ইয়াক ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰিবলৈ যে বহুত কষ্টৰ প্ৰয়োজন হয়, সেই কথা আপুনি নিশ্চয় বুজি পাইছে, কিন্তু এতিয়া সাধু বাবাই চুলিখিনি সহজে চম্ভালিব পাৰে। দৰাচলতে মধ্যপ্ৰদেশৰ ভোপালত মুকলি হৈছে দেশৰ প্ৰথমটো ব্ৰেইডিং ষ্টুডিঅ’, য’ত ঋষি-সাধুৰ ব্ৰেইড বিনামূলীয়াকৈ গ্ৰুম কৰা হয়।
কৰিশ্মাই ষ্টুডিঅ’ খুলিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে
এই ব্ৰেইডিং ষ্টুডিঅ’টো কৰিশ্মা শৰ্মা নামৰ এগৰাকী ভদ্ৰমহিলাই পৰিচালনা কৰে। শিল্পী কৰিশ্মা শৰ্মাই ব্ৰেইডিং ষ্টুডিঅ’ খোলাৰ ধাৰণাটো লৈছিল যেতিয়া তেওঁ নিজৰ চুলিখিনি ব্ৰেইডিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।তেওঁ কয় যে ব্ৰেইডিং কৰাৰ পিছত তেওঁ উপলব্ধি কৰিছিল যে ইয়াক ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰাটো কিমান কঠিন। ইয়াৰ পিছত কাশী, উজ্জয়িনকে ধৰি বহু তীৰ্থস্থানত ঋষি-ঋষিসকলক লগ পাইছিল আৰু সেই সময়ছোৱাত তেওঁলোকৰ বেণী ভাঙি যোৱা দেখিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও বহু বাবাই বেজী আৰু সূতাৰে জাটাবোৰ গাঁঠি দিছিল। এই সকলোবোৰ সমস্যা দেখি কৰিশ্মাই এটা ষ্টুডিঅ’ খুলিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে যাতে সাধুসকলৰ ব্ৰেইডত উঠিব পৰা যায়।
কৰিশ্মাই বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়ায়
ব্ৰেইডিং ষ্টুডিঅ’টো মুকলি হোৱাৰ প্ৰায় ডেৰ বছৰ হ’ল আৰু এই ব্যৱধানত ইয়াত ৪০ জনতকৈ অধিক সাধু আৰু সন্ত উপস্থিত হৈছে। শিল্পী কৰিশ্মা শৰ্মাই তেওঁলোকৰ স্থানত কিছুমান সাধুৰ কইফ্যুৰত উঠি যায়, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ সংস্পৰ্শত থকা সকলো লোকক যিসকলৰ কইফ্যুৰৰ সমস্যা আছে তেওঁলোকক এই ষ্টুডিঅ’লৈ পঠিওৱা হয়। এই কামৰ বাবে কৰিশ্মাই কোনো পইচা নলয়। সাধুসকলে যি টকা দিয়ে, তাই আশীৰ্বাদ হিচাপে ৰাখে।
এই অৱস্থাত সাধু বাবাৰ চুলি কটা হয়
জানিব পৰা মতে সাধু-মুনিসকলে নদীৰ বালিৰে চুলি ধুয়ে। পাট পিন্ধা ঋষিসকলে তলাত পাৰা ৰাখে, যাৰ বাবে চুলিত কোনো দুৰ্গন্ধ নাথাকে। সাধুসকলে বিভিন্ন ধৰণেৰে চুলি সজাই তোলে। কোনোৱে ফুলেৰে, কোনোৱে ৰুদ্ৰাক্ষ আৰু কোনোবাই চুলি মুকুতাৰ গুটিৰে সজাইছে। সাধু সন্যাসী বাবাই গোটেই জীৱন চুলি কাটিব নোৱাৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ, কিন্তু এনে এটা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয় যেতিয়া তেওঁ চুলি কাটিবলৈ বাধ্য হয়। এই পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয় এজন জতাল সন্ন্যাসীৰ গুৰুৰ মৃত্যুৰ পিছত। সাধু বাবাই গুৰুজনাৰ মৃত্যুৰ পিছতহে চুলি কাটি দিয়ে।