বহুতে নিজৰ আপোনজনক এৰি যোৱাৰ বেদনা অনুভৱ কৰিছে, সেই মৃত্যুৰ পৰা সিহঁতৰ জীয়াই থকাৰ কাহিনী শুনি হৃদয়খন কঁপি উঠিল। সঁচাকৈয়ে এইবোৰ ঘটনা ঘটে নেকি, সকলোৰে মনত প্ৰশ্ন। মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱনৰ প্ৰতি আমাৰ কৌতুহল প্ৰবল।
আজিও কিছুমান ঘটনাৰ বিষয়ে বুজাই দিয়া হোৱা নাই। কিন্তু মৃত্যুৰ পিছৰ ঘণ্টাত মৃতদেহৰ লগত কেইবাটাও কথা ঘটে, যিবোৰৰ বৰ্ণনা বহুতে কৰিছে যিসকলে মৃত্যু দেখি পুনৰ জীৱনলৈ ঘূৰি আহিবলৈ সক্ষম হৈছে।
মৃত্যুৰ এঘণ্টালৈকে মৃতদেহত বিশেষ কিবা এটা ঘটে, যিটো কোনেও বুজিব নোৱাৰে। বাহিৰৰ পৰা খালী চকুৰে অনুভৱ বা বুজিব নোৱাৰি।
মানুহৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সত্য হৈছে মৃত্যু, যাক কোনেও এৰাই চলিব নোৱাৰে। মৃত্যুৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰাটো কাৰো হাতত নাই। যাৰ আত্মা আছে তেওঁ এদিন নিজৰ শৰীৰ এৰি যাব।
বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, আত্মাই শৰীৰ এৰি কিছু সময় অচেতন হৈ থাকে যদিও কিছু সময়ৰ পাছত আত্মা সম্পূৰ্ণ সচেতন হৈ থিয় হয়।
আত্মাই যেতিয়া শৰীৰৰ পৰা ওলাই যায় তেতিয়া ই নিজৰ আত্মীয়ক মাতে, কিন্তু ইয়াৰ মাত কোনেও শুনা নাপায়। এই কঠিন সময়ত আত্মাই অতি অস্থিৰ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কোনেও তেওঁক দেখা বা শুনিব নোৱাৰে।
আত্মাবোৰে মানুহৰ শৰীৰত পুনৰ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু কোনেও তেওঁক মৃতদেহত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিদিয়ে। লাহে লাহে আত্মাই নিজৰ ওচৰত হাৰ মানি লয়, যোৱাৰ সময় হৈছে বুলি উপলব্ধি কৰে।
যি ব্যক্তিৰ আত্মা নিজৰ শৰীৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হয়, তেওঁ নিজৰ শৰীৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱা বুলি এক মুহূৰ্তৰ বাবেও উপলব্ধি নকৰে। মানুহে জীয়াই থকাৰ সময়ত যিদৰে আচৰণ কৰে, তেনেদৰে আচৰণ কৰে।
যিকোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ আত্মা তেওঁৰ চাৰিওফালে এঘণ্টা থাকে। তেওঁ সকলোকে দেখে, সকলোকে শুনিছে। কিন্তু তেওঁ নিজেই সকলো লৌকিক স্পৰ্শৰ বাহিৰত।
বিঃদ্ৰঃ উক্ত লেখা ইন্টাৰনেটৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত।