দেশৰ অন্যতম মহান পণ্ডিত আচাৰ্য চাণক্য নৈতিকতাৰ বাবে অতি বিখ্যাত। চাণক্য জীৰ নীতিৰ বলতহে চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য মগধৰ সম্ৰাট হ’বলৈ সক্ষম হৈছিল। আচাৰ্য চাণক্যই নীতিশাস্ত্ৰও ৰচনা কৰিছে, য’ত তেওঁ সমাজৰ প্ৰায় সকলো বিষয়ক লৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।
মহান আচাৰ্য চাণক্যৰ যুগ পুৰণি নীতি আজিও প্ৰাসংগিক। নীতি গ্ৰন্থ অৰ্থাৎ চাণক্য নীতিত মানৱ জীৱনক সহজ আৰু সফল কৰি তোলাৰ লগত জড়িত বহু কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। চাণক্যই নিজৰ চাণক্য নীতিত ভৱিষ্যত উজ্জ্বল কৰি তুলিবলৈ সমাধানৰ উপায় দিয়াৰ বিপৰীতে জীৱনত সফল হোৱাৰ লগতে দুষ্ট লোকৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ উপায়ো দিছে।
আচাৰ্য চাণক্যই তেওঁৰ নীতি শাস্ত্ৰত ধন-সম্পত্তি, পত্নী, বন্ধুত্বকে ধৰি সকলো বিষয়ৰ ওপৰত গভীৰভাৱে কথা পাতিছে। আজি আমি আচাৰ্য চাণক্যৰ এই চিন্তাবোৰৰ আৰু এটা বিশ্লেষণ কৰিম।
আচাৰ্য চাণক্যই নাৰী সম্পৰ্কে বহু কথা কৈছে। যেনে- তেওঁলোকৰ স্বভাৱ, তেওঁলোকৰ চিন্তাধাৰা আৰু কি সময়ত তেওঁলোকে কেনে আচৰণ কৰে। এইবোৰ বিষয়ত বিশেষ অধ্যয়ন কৰা হৈছে। চাণক্যই তেওঁৰ নীতি গ্ৰন্থত লিখিছে যে কিছুমান নাৰী এনেকুৱা যে তেওঁলোকক কেতিয়াও বিশ্বাস কৰা উচিত নহয়।