গুৱাহাটী টাইমচ
হিমালয়ৰ সু উচ্চ পৰ্বত লানিৰ ভিতৰত কৈলাশ পৰ্বত হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন সকলৰ পবিত্ৰ পৰ্বত। প্ৰাচীন শাস্ত্ৰৰ মতে মহাদেৱ শিৱ মা পাৰ্বতী আৰু দুই পুত্ৰ ভগৱান গনেশ আৰু কাৰ্ত্তিক দেৱতাৰ সৈতে কৈলাশ পৰ্বতত নিবাস কৰে । এই কৈলাশ পৰ্বত ধৰিত্ৰীৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত সেয়ে তাৰ পৰাই সৰগলৈ উঠি যাবলৈ জখলা আছে
শনি দেৱৰ প্ৰবল শক্তিয়ে কাহানিও শিশুসকলৰ জীৱনত কোনো ধৰণেৰে বিপদক আমন্ত্ৰণ নকৰে বুলিও পূৰ্বৰ পৰাই বেদ বা উপনিষদ সমূহত উল্লেখ কৰা হৈছে। তদুপৰি কোনোধৰণৰ কু-দৃষ্টিৰ বাবেই শিশুসকলে জীৱনত কেতিয়াও অসংযত অৱস্থাৰ মুখামুখি হ’ব নালাগে।এই সন্দৰ্ভত জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ বিশেষজ্ঞ ড° ৰাধাকান্ত ভাটছেই সদৰী কৰিছে বহুতো প্ৰহেলিকা। সনাতন অথবা হিন্দু ধৰ্ম মতে
দেৱী পাৰ্বতী আৰু সীতায়ে ও শিৰত সেন্দুৰেৰে ভৰাই ৰাখিছিল। কোৱা হয় যে পাৰ্বতীয়ে নিজৰ স্বামীক বেয়া শক্তিৰ প্ৰভাৱৰ পৰা বচাবলৈ শিৰত সেন্দুৰ লৈছিল। সীতায়ে নিজৰ স্বামীৰ দীঘলীয়া আয়ুৰ কামনা তথা মনৰ সুখৰ বাবে সেন্দুৰ লৈছিল। মহাভাৰতত দ্ৰৌপদীয়ে ঘৃণা আৰু নিৰাসতাত নিজৰ সেন্দুৰ মহাঁৰি পেলাইছিল এক অন্য মান্যতা অনুসৰি লক্ষ্মীয়ে পৃথিৱীত
যেতিয়া মহাভাৰতৰ যু্দ্ধ সমাপ্ত হ’ল। পাণ্ডৱৰ জয় হ’ল, কৌৰৱৰ পৰাজয়। ভগৱান শ্রীকৃষ্ণই জ্যেষ্ঠ পঞ্চপাণ্ডৱৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ যুধিষ্ঠিৰক ক’লে— কৃষ্ণ : “ধৰ্মৰাজ..! যুদ্ধৰ অন্ত পৰিল। ধৰ্মৰ জয় হ’ল, অধৰ্মৰ বিনাশ হ’ল। এতিয়া আপোনালোকে ৰাজ-অভিষেকৰ আয়োজন কৰক…!” যুধিষ্ঠিৰ : “বাসুদেৱ! যুদ্ধত আত্মীয়-সজ্জন, মিত্র-বৈৰী, অনেক ক্ষত্রিয়ৰ প্রাণ নাশ হ’ল। মোৰ মনত বৈৰাগ্য ভাৱ
প্ৰতি বছৰে ২০ মাৰ্চৰ দিনটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়। এই দিৱস উদযাপনৰ উদ্দেশ্য হৈছে মানুহক সুখৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে সচেতন কৰা। আজিকালি দৌৰা-দৌৰিৰ জীৱনত মানুহে মানসিক চাপ আৰু উদ্বিগ্নতাত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, যাৰ বাবেই জীৱনটো একঘেয়ামী হৈ পৰিছে। এনে পৰিস্থিতিত ২০১২ চনত মানুহক সুখৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে সচেতন কৰাৰ