Author: Shahnawaz Hamza

পৃথিৱীত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ফুল আছে। কিছুমান কাঁইটীয়া আৰু কিছু ৰঙীন। কিছুমান ইমানেই বিষাক্ত যে ই মানুহৰ প্ৰাণ ল’ব পাৰে। আনহাতে, কিছুমান ইমান সুগন্ধি হয় যে সেই গোন্ধত সকলো মতলীয়া হৈ

বৰ্তমান শীতকাল চলি আছে। এই সময়ত শৰীৰটো সুস্থ কৰি ৰখাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। যদিহে এনে বতৰত নিজকে ভিতৰৰ পৰা গৰম হৈ নাথাকে, তেন্তে চৰ্দি-জ্বৰ আদিৰ দৰে ৰোগত আক্রান্ত হ’ব পাৰে। এনে

ভাগৱত গীতাত ভগৱান কৃষ্ণই কৈছে যে আত্মা অমৰ। আত্মাই মানৱ শৰীৰ সলনি কৰে, এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ কাপোৰ সলনি কৰাৰ দৰে, পৰিত্ৰাণ নোপোৱালৈকে, এই আত্মাৰ জন্ম অব্যাহত থাকে আৰু মায়া সংলগ্ন

” যং যং ৱাপি স্মৰণ ভাৱং ত্যজত্যন্তে কলেৱৰম্ | তং তমেৱৈতি কৌন্তেয় সদা তদ্ভাৱভাৱিতঃ || ” গীতা গীতাত শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক কৈছে- হে কুন্তী পুত্র, মৰণৰ সময়ত যিভাৱ স্মৰণ কৰি মানুহে

লিভাৰে আমাৰ শৰীৰৰ বাবে ৫০০ তকৈও অধিক কাম সম্পন্ন কৰে। সেইকাৰণে ইয়াক শৰীৰৰ কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্রক বুলিও জনা যায় আৰু ইয়াত হোৱা সৰু-সুৰা অসুবিধাৰ ফলত বিভিন্ন ধৰণৰ স্বাস্থ্য সমস্যাই দেখা দিয়ে