Author: Shahnawaz Hamza

এবাৰ মহাদেৱৰ ভক্ত মৰ্হষি দোৰভাষা পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি আছিল।তেনেদৰে ভ্ৰমণ কৰি তেওঁ এখন অৰণ্য পালেগৈ।অৰণ্যত তেওঁ দেখিলে অপূৰ্ব সুন্দৰী এগৰাকীয়ে হাতত পাৰিজাত পুস্প মালা লৈ আছিল।সেই মালা দিব্য গুণৰ আছিল,সেই

আদি-অন্ত-মহাদেৱ, শিৱ-শংকৰ-চম্ভু-মহাদেৱ, মহাদেৱক শাস্ত্ৰত সংসাৰৰ মৰ্য্যদা দিয়া হৈছে। মহাদেৱৰ জন্মৰ বিষয়ে বেলেগ বেলেগ পুৰাণত বেলেগ বেলেগ কথাৰে প্ৰচলিত আছে।শিৱপুৰাণৰ মতে মহাদেৱক চম্ভু মনা যায়, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁৰ উৎপত্তি নিজে

মা মনসাক নাগ মাতা বুলা হয়।মা মনসা হৈছে সমস্ত সংসাৰৰ নাগৰ মাতা। মা মনসাৰ কৃপা পালে নাগৰ পৰা ভয় নেথাকে। বহুতো পুৰাণত মা মনসাৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।বিষ্ণু পুৰাণৰ চতুর্থ খণ্ডত

শণিদেৱক ন্যাৰ দেৱতা কোৱা হয়। শণিবাৰৰ দিনটো শণিদেৱক অৰ্পণ কৰা হয়।শণিবাৰে পোৱা যদি এওঁলোকৰ দৰ্শন হয় তেনেহ’লে শণিদেৱৰ গোটেই দিনটো শণিদেৱৰ কৃপা আপোনাৰ ওপৰত থাকিব। ১) শাস্ত্র অনুসাৰে শণিবাৰে পুৱাই