গুৱাহাটী টাইমচ
গৱেষকসকলৰ মতে ভগৱান ৰামৰ সময়ছোৱা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০০ বছৰ আগৰ। মানে আজিৰ পৰা ৭০০০ বছৰ আগৰ। অৱশ্যে পুৰাণৰ ধাৰণা কিছু বেলেগ। যদিও ৰামায়ণ যুগৰ বহু লোক এতিয়াও জীয়াই আছে, ইয়াত ৫ ৰ বিষয়ে চমু তথ্য দিয়া হ’ল। ১) হনুমান: ভগৱান শ্ৰীৰামৰ ভক্ত হনুমান এতিয়াও জীয়াই আছে। ভগৱান শ্ৰী ৰাম আৰু মাতৃ
সকলোৱে ধনী হ’বলৈ ভাল পায়, কিন্তু এই বস্তুটো সকলোৰে ভাগ্যত নাথাকে। বহুলোকে যথেষ্ট ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে, যাতে তেওঁলোক জীৱনত কোনোধৰণৰ অভাৱৰ সন্মুখীন হ’ব নালাগে। অৱশ্যে, বহুলোকে টকা উপাৰ্জনো কৰে, কিন্তু সেইবোৰ বচাই ৰাখিব নোৱাৰে। ইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণ হ’ব পাৰে বাস্তু দোষ। এনে পৰিস্থিতিত কিছুমান ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি
মানুহৰ জীৱনত বাস্তু অতিকে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ অনুসৰি যদি কামবোৰ কৰা হয় তেন্তে এজন ব্যক্তিয়ে নিৰন্তৰ সফলতাৰ জখলা বগাবলৈ আৰম্ভ কৰে। একে সময়তে, যদি আপুনি ভুল কৰে তেন্তে বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। বাস্তু শাস্ত্ৰত এনে বহুতো বিষয়ৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যিবোৰ গ্ৰহণ কৰি এজন ব্যক্তিয়ে উন্নতি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ অনুসৰি,
কেতিয়াবা-কেতিয়াবা কোনো পাৰিবাৰিক সমস্যা বা আন কোনো কাৰণত মানুহে ধাৰ ল’বলগীয়া হৈ যায়। কিন্তু ধাৰ লোৱাটো যিমানে সহজ হয়, ইয়াক পৰিশোধ কৰাটো সিমানেই কঠিন হয়। কেতিয়াবা মানুহে ঋণৰ বোজা সহিব নোৱাৰি নিজৰ জীৱনে ত্যাগ কৰে। কিন্তু ধাৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ নোপোৱাৰ আন কোনো কাৰণ থাকিব পাৰে, যাৰ ভিতৰত এটা হ’ল বাস্তু
হিন্দু ধৰ্মৰ জনপ্ৰিয় আৰু সৰ্বাধিক পূজিত দেৱতাসকলৰ অন্যতম ভগৱান শ্ৰী গণেশ। ভাৰতৰ সকলো ঠাইতে সকলো হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ মাজতেই গণেশ দেৱৰ পূজা প্ৰচলিত। জৈন ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম তথা ভাৰতৰ বাহিৰতো ব্যাপকভাৱে গণেশৰ আৰাধনা কৰা হয়।পুৰাণত উল্লেখিত বিৱৰণ অনুসৰি, ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ গণেশ। ভগৱান গণেশক বিঘ্নহৰ্তা বুলি জনা যায়,