গুৱাহাটী টাইমচ
এসময়ত গণেশৰ পৰশুৰাম সৈতে যুদ্ধ হৈছিল,সেই যুদ্ধত পৰশুৰামৰ কুঠাৰেৰে গণেশৰ দাঁত এটা ভাঙিছিল সেইবাবে ভগৱান গণেশক এক দন্ত বুলি কোৱা হয়। ভগৱান গণেশৰ মূৰটো হাতীৰ আৰু এটা দাঁত ভঙা বাবে কোনো কন্যাই গণেশৰ লগত বিবাহত বহিবলৈ অমান্য হৈছিল।সেইবাবে গণেশ ভগৱানৰ বৰ চিন্তা হৈছিল আৰু আন দেৱতাৰ বিবাহ দেখি-বৰ দুখ কৰিছিল।
মা মনসাক নাগ মাতা বুলা হয়।মা মনসা হৈছে সমস্ত সংসাৰৰ নাগৰ মাতা। মা মনসাৰ কৃপা পালে নাগৰ পৰা ভয় নেথাকে। বহুতো পুৰাণত মা মনসাৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।বিষ্ণু পুৰাণৰ চতুর্থ খণ্ডত এক নাগ কন্যাৰ বৰ্ণনা আছে, যিয়ে আগলৈ মা মনসাৰ নাম প্ৰচলিত হল। ব্ৰহ্মা বৈভৱ পুৰাণৰ মতে এক নাগ কন্যা আছিল,সেই
আদি-অন্ত-মহাদেৱ, শিৱ-শংকৰ-চম্ভু-মহাদেৱ, মহাদেৱক শাস্ত্ৰত সংসাৰৰ মৰ্য্যদা দিয়া হৈছে। মহাদেৱৰ জন্মৰ বিষয়ে বেলেগ বেলেগ পুৰাণত বেলেগ বেলেগ কথাৰে প্ৰচলিত আছে।শিৱপুৰাণৰ মতে মহাদেৱক চম্ভু মনা যায়, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁৰ উৎপত্তি নিজে হৈছিল আৰু অন্তও নিজে হব। বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে এবাৰ ব্ৰহ্মাক এটা সৰু লৰা’ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।সেইবাবে ব্ৰহ্মাই ঘোৰ তপস্যা কৰিছিল আৰু
শীতকালত গা ধুৱাৰ কথা ক’লে বহুতৰে ভয়ত যেন হাত ভৰি লুকায়৷ যদি বতৰ ডাৱৰীয়া হয় তেতিয়া হ’লেতো কথাই নাই৷ শীতকালত বহুতে দিনৰ পাছত দিন ধৰি গা ধুবলৈ বাদ দি পলায়৷ ইয়াৰ বিপৰীতে বহুতে আৰু প্ৰচণ্ড শীততো ঠাণ্ডা পানীৰে গা ধুই ভাল পায়৷ তেওঁলোকৰ যুক্তি বিষেহে বিষ আঁতৰ কৰিব পাৰে৷ শীত
শীত অহাৰ লগে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ ফ্লুৰ সংক্ৰমণৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়৷ যিমানেই স্বাস্থ্যবান লোক হওক বা ৰোগ প্ৰতিৰোধ যিমানেই বেছি নহওক কিয় শীতকালত এনে ৰোগৰ ভয়াৱহতা আঁতৰি নাযায়৷ শিশুসকলৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা যিহেতু সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিকাশিত নহয় গতিকে তেওঁলোকৰ সংক্ৰমণ আৰু ফ্লু হোৱাৰ আশংকা বেছি থাকে৷ সেই বাবে অভিভাৱকসকলে শীতকালত