Author: Shahnawaz Hamza

দেৱাদিদেৱ মহাদেৱ শিৱ বাবা আৰু মা সতী দেৱীৰ অমৰ তথা আলৌকিক প্ৰেম কাহিনীৰ, কথা শাস্ত্রত পোৱা যায়। সতীৰ দেহত্যাগ আৰু দেহত্যাগৰ পাচত ক্ৰোধিত শিৱ বাবাই সতীৰ মৃতদেহ কান্ধত লৈ ত্ৰিভুৱনত তাণ্ডৱ

ধনৰ দেৱী মা লক্ষ্মীৰ কৃপাৰে আমি খাদ্য গ্ৰহণ কৰোঁ আৰু মা লক্ষ্মীক আমি খাদ্যৰ প্ৰতীক ৰূপেও প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ ।সাধাৰণ ভাষাত খাদ্যই মই ভোক নিবাৰণ কৰে লগতে বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী অনুসৰি মানৱ

ভাৰতীয় উপমহাদেশীয় হিন্দু আৰু সনাতন শাস্ত্ৰ অনুসৰি মানস পুত্ৰ ব্ৰহ্মাক সৃষ্টিৰ দেৱতা,পৰম আত্মা বিষ্ণু পালনকৰ্তা আৰু মহাযোগী মহেশ্বৰক জগতৰ ৰক্ষক ৰূপে লোৱা হয়।সেয়েহে ত্ৰিমূৰ্তি দেৱে নিজ দায়িত্ব সুস্থিৰৰূপে পালন কৰাৰ