গুৱাহাটী টাইমচ
সকলো দেৱতাৰ ভিতৰত ভগৱান শিৱ এক এনে দেৱতা হয় যি-নিজৰ ভক্তসকলৰ ওপৰত শীঘ্ৰে প্ৰসন্ন হয়।সেইবাবে মহাদেৱক ভোলানাথ কোৱা হয়।আৰ এইবাবেই অসুৰসকলে বৰদান কৰিবলৈ-মহাদেৱৰ তপস্যা কৰে,আৰু মহাদেৱৰ পৰা মনে বিচৰা বৰদান প্ৰাপ্ত কৰিছিল। মেঘ ৰাশি- এই ৰাশিৰ স্বামী মংগল হয়।আৰু মংগলৰ পূজন শিৱলিংগৰ ৰূপে কৰা হয়।এই ৰাশিৰ লোকে শিৱলিংগত কেঁচা গাখীৰ
শাহু কেতিয়াবা “মা” হ’ব পাৰে ___________________________________ কেতিয়াবা ভূলতে হ’লেও শাহুক “মা’ বুলি ভাৱিবচোন কিবা এটা ভাল লাগে— তেওঁ তত ধৰিব নোৱাৰাকৈ পাছফালৰ পৰা যোৰকৈ সাৱতী ধৰি “মা” বুলি মাতিবচোন তেওঁৰ কঠোৰ হৃদয়খনো বৰফ গলা দি গলে– আপোনাৰ ইচ্ছা হ’লেই — মা–মা–কৈ চিঞৰী মাতিবচোন– তেওঁৰ গোমা হৈ থকা মনটোত হঠাৎ আৱেগৰ
বাংলাদেশৰ এখন গাঁৱত পত্নীকে ধৰি সকলো ভাড়াত পোৱা যায়.. ◾ঘৰুৱা সামগ্ৰী বা আচবাব ভাড়াত লোৱাৰ প্ৰথা বহু বছৰ ধৰি চলি আহিছে। কিন্তু আন যিকোনো বস্তুৰ লগতে ভাড়াত পত্নী বিচাৰি পোৱাটো আগতে শুনিছিলনে ? হয়, এনে ভাড়া পাবলৈ ঠাইখন আন ক’তো নহয় বাংলাদেশতেহে ৷ ভাড়া পোৱাৰ ঘটনাটো বাস্তৱ হ’লেও ইয়াৰ আঁৰৰ
প্ৰকৃতিৰ নিয়মানুসৰি মানুহৰ বয়স বাঢ়ে৷ লাহে লাহে বয়সৰ চাপ পৰে শৰীৰত৷ কিন্তু মানুহে সকলো সময়তেই তৰুণ হৈ থাকিবলৈ বিচাৰে৷ জীৱনটোক তৰুণ কৰি ৰখাটো জানো সম্ভৱ? যৌৱনক মানৱ জীৱনৰ সোণালী সময় বুলি কোৱা হয়৷ এই সোণালী সময়ক উপভোগ কৰিবলৈ হ’লে মানি চলিব লাগিব কিছু পৰামৰ্শ৷ অলপ চেষ্টা কৰিলেই শৰীৰক ৰাখিব পাৰিব
ম’বাইল ফোনটো এতিয়া সকলোৰে দৈনন্দিন জীৱনৰ অংশ হৈ পৰিছে৷ ইণ্টাৰনেটৰ ব্যৱহাৰকে ধৰি প্ৰতিটো কামতে এতিয়া সকলোৱে নিৰ্ভৰ কৰে ম’বাইল ফোনটোৰ ওপৰত৷ এক কথাত ক’বলৈ গ’লে ম’বাইল ফোনটো অবিহনে সকলোৰে বাবে যেন দিনটো গতিহীন হৈ পৰে৷ কিন্তু দিনটোৰ প্ৰতিটো খোজৰ সংগী ম’বাইল ফোনটো যদি হঠাৎ বৰষুণত তিতি অকামিলা হৈ পৰে, তেতিয়া