Author: Shahnawaz Hamza

কথাতে কয়–‘মুখৰ মিচিকণি, দাঁতৰ জিলিঙনি’৷ মৌন ওঁঠত লহৰ উঠিলেই, মুখত হাঁহি বিৰিঙে আৰু তেতিয়া মুকুতামণি সদৃশ দাঁতে জেউতি চৰায়৷ কোৱা হয়– হাঁহিৰেই মানুহে লংকা জয় কৰিব পাৰে৷ আকৌ সেই হাঁহিত

আধুনিক জীৱনশৈলীয়ে সৃষ্টি কৰা বিভিন্ন শাৰীৰিক ব্যাধিৰ ভিতৰত মেদবহুলতা, শৰীৰৰ ওজনৰ ভাৰসাম্যহীনতা আদিও উল্লেখনীয়৷ শৰীৰৰ ওজন হ্ৰাস কৰাৰ বাবে প্ৰতিদিনে কেইটামান বিশেষ কৌশল অৱলম্বন কৰিব পাৰে৷ ইয়াৰ ভিতৰত আছে– নিয়মিত

সকলোৰে ঘৰত কম-বেছি পৰিমাণে দৰৱৰ প্ৰয়োজন হয়৷ কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত দৰৱৰ ওপৰতো পৰিছে ভেজালকাৰীৰ হাতোঁৰা৷ অন্যান্য সামগ্ৰীৰ দৰে ভাৰতত ঔষধৰো ভেজাল বৃদ্ধি পাইছে৷ উল্লেখ্য যে সমাজত এনেধৰণৰ কিছুমান লোক আছে

শীতকালত অসমত প্ৰচুৰ পৰিমাণে উৎপাদিত হয় বিলাহী৷ অৱশ্যে আজিকালি বছৰৰ বাৰমাহে পোৱা যায় বিলাহী৷ উপযুক্ত মূল্য নোপোৱা বাবে বহু সময়ত ৰাজ্যৰ কৃষকে পেলাই দিবলগীয়া হয় শ শ কুইণ্টল বিলাহী৷ সেয়া