গুৱাহাটী টাইমচ
নিউজ ব্যুৰ’,নগাঁও,১৬ জানুৱাৰী:– অসমৰ ভৈয়ামৰ তিৱা জনজাতি লোকসকলৰ সমাজ জীৱনৰ পৰা হেৰাই যাব ধৰা সাতামপুৰুষীয়া কৃষ্টি-সংস্কৃতিসমূহ জনজাতিটোৰ নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত জীয়াই ৰখাৰ উদ্দেশ্যে বিগত ২০০৩ চনৰ পৰা নগাঁও-মৰিগাঁও জিলাৰ সীমান্তৱৰ্তী বাৰপূজীয়াত পহিলা মাঘৰ দিনটোতে তিৱা পিচু (বিহু) উদযাপন কৰি আহিছে বাৰপূজীয়াৰ তিৱা ভাষা সংস্কৃতি চৰ্চা সমিতিয়ে । বাৰপূজীয়াৰ ‘৪২ৰ ছহিদ
ৰেফ্ৰিজেৰেটৰ মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছে, ই বৰ্তমানৰ ব্যস্ত জীৱনৰ অতি উপযোগী। কিন্তু ইয়াৰ মাজতে এনে কিছুমান ফল আছে যাক কেতিয়াও ফ্ৰিজত ৰাখিব নালাগে, কিয়নো যদি এই ফলবোৰ ফ্ৰিজত ৰখা হয়, তেন্তে এই ফলবোৰৰ পুষ্টি শেষ হ’ব পাৰে। ~ কল কল সাধাৰণতে কোঠালীৰ উষ্ণতাত ৰখা ভাল, যদি
সকলো দেৱী দেৱতাৰ ওচৰত ভাল ভাল বাহন কিন্তু প্ৰথমপূজ্য অৰ্থাৎ সকলো দেৱ-দেৱতাতকৈ আগত পূজা কৰা ভগৱান শ্রী গণেশৰ ওচৰত বাহন ৰূপে এটা সৰু নিগনি কিয়।এক প্ৰচলিত কথা অনুসাৰি,এক আধা ভাগ ভগৱান আৰু এক আধা ভাগ অসুৰ ৰূপৰ নৰকমূৰ্চ আছিল। এবাৰ দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ ৰাজসভাত সকলো মুনিকে নিমন্ত্রণ জনালে।সভাত নৰকমূৰ্চ উপস্থিত আছিল।
হিন্দু ধৰ্মত শুভ কাম কৰাৰ আগত সকলোতকৈ আগত ভগৱান শিৱ আৰু মা পাৰ্ৱতীৰ গজানন অৰ্থাৎ ভগৱান গণেশৰ পূজা কৰা হয়।তাৰপাছত হে অন্য দেৱী দেৱতাৰ পূজ অৰ্চনা কৰা হয়।সেয়হে ভগৱান গণেশক প্ৰথমপূজ্য বা বিঘ্নি হৰ্তা বোলা হয়। শিৱ পুৰাণৰ অনুসাৰি,ভগৱান গণেশৰ জন্ম মা পাৰ্ৱতীৰ দেহৰ হালধীৰ দ্বাৰা। প্ৰথমে মা পাৰ্ৱতীয়ে দেহত
ভগৱান বিষ্ণুক শংখৰ দ্বাৰা জল দিলে অতি প্ৰসন্ন হয়।।শংখ ভগৱান বিষ্ণুৰ খোবেই প্ৰিয়।কিন্তু ইয়াৰ বিপতিতে ভগৱান শিৱৰ পূজাত শংখ বজোৱা নহয় বা শংখৰ দ্বাৰা মহাদেৱক জল অৰ্পণ কৰা নহয়।ইয়াৰ কাৰন আজি আমি জানো আহক… দাম্ভ নামে এক দৈত্যৰাজ আছিল আৰু তেওঁৰ কোনো সন্তান নথকাত ভগৱান বিষ্ণুৰ কঠুৰ তপস্যা কৰিছিল ভগৱান