গুৱাহাটী টাইমচ
ঘৰত নিগনি সোমাবলৈ আৰম্ভ কৰিলেই ঘৰৰ সামগ্ৰীৰ ক্ষতিৰ অন্ত নাথাকে। কেতিয়াবা খাদ্য, কেতিয়াবা কাপোৰ, কেতিয়াবা কাগজ, এই সকলোবোৰ নিগনিয়ে নষ্ট কৰি পেলায়। আনকি এই পৰিস্থিতিত নিগনি বিকৃত কৰিবলৈ বিষ ব্যৱহাৰ কৰাটোও এটা সমস্যা। যদি তেওঁ বিহ খাই ঘৰত মৃত্যুবৰণ কৰে ? ঘৰত সৰু সদস্য থাকিলে অধিক বিপদজনক। এনে অৱস্থাত আপুনি
পৃথিৱীত ধনী হ’বলৈ সকলোৱে বিচাৰে। ধন-সম্পত্তি আৰু বিলাসী জীৱন যাপন কৰিবলৈও মানুহে অক্লান্তভাৱে কাম কৰে। কিন্তু কিছুমানহে সফল হয়, আৰু বহুতে অসফল হৈ থাকে। কিন্তু মানুহৰ ভৱিষ্যত কিমান ভাল হ’ব সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে তেওঁৰ কৰ্মৰ ওপৰত। আৰু বাকীখিনি ভাগ্য। যিটো পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত। কিন্তু ভাগ্য সলনি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ কোনো বিকল্প
বহু সময়ত আমাৰ ঘৰত মহৰ উপদ্ৰৱ যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়। তেনে ক্ষেত্ৰত আমি বিভিন্ন মহ বিকৃতকাৰী বা বৈদ্যুতিক কইল ব্যৱহাৰ কৰো। কিন্তু বৈদ্যুতিক কইলৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা সকলো গেছ আমাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে যথেষ্ট ক্ষতিকাৰক। গতিকে বহুতে সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব নিবিচাৰে। ইয়াৰ উপৰিও ডেংগু আদি ৰোগবোৰ মহৰ দ্বাৰা হয়। জৈৱিক আৱৰ্জনা প্ৰক্ৰিয়াৰে
পানী মানৱ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। মানৱ শৰীৰৰ ৬৫ ৰ পৰা ৭০ শতাংশ এই পানীৰ দ্বাৰা গঠিত, যাৰ বাবে কোৱা হয় যে ‘পানীয়ে হৈছে প্ৰাণীৰ প্ৰাণ’। প্ৰতিজন স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞই পৰামৰ্শ দিয়ে যে সকলোৱে যথেষ্ট পৰিমাণে পানী খাব লাগে যাতে ডিহাইড্ৰেচনৰ ভুক্তভোগী নহয়। যেতিয়াই শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হয়, তেতিয়া মগজুৱে মানুহ
সৰু ল’ৰা ছোৱালীৰ মন অতি তীক্ষ্ণ। কিন্তু তেওঁলোকে সঠিক পুষ্টি পোৱটো নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয়। বহুতো শিশুৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই স্মৃতি শক্তি তীক্ষ্ণ হয়, আনহাতে কিছুমান শিশু অলপ দুৰ্বল হয়। তেওঁলোকে বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰোতে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হয়। কেতিয়াবা এনে শিশুৰ আত্মবিশ্বাসৰ অভাৱ হয়। কিন্তু শিশুৰ স্মৃতি শক্তি বৃদ্ধি কৰাৰ কিছুমান উপায় আছে।