গুৱাহাটী টাইমচ
শনিবাৰৰ দিনটো শনিদেৱক উৎসৰ্গা কৰা হয়।বিশ্বাস কৰা হয় যে, শনি দেৱে এজন ব্যক্তিৰ প্ৰতিটো ভাল আৰু বেয়া কামৰ হিচাপ ৰাখে আৰু সেই অনুসৰি তেওঁ ফল দিয়ে।যদি শনি দেৱ আপোনাৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হয়, তেন্তে তেওঁ অৰ্থনৈতিক, সামাজিক বা পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক সকলো সমস্যাৰ সমাধান দিয়ে।ইয়াৰ বিপৰীতে যদি অসন্তুষ্ট হয়, তেন্তে সেই ব্যক্তিৰ জীৱন
কেৱল প্ৰেমেই নহয়, স্বামী-স্ত্ৰীৰ সম্পৰ্কত সন্মান আৰু বিশ্বাস থকাটোও খুবেই দৰকাৰী।ইয়াৰে এটাৰো যদি অভাৱ হয়, তেন্তে সেই সম্পৰ্ক সুখৰ নহয়।সকলো দম্পতীয়েই তেওঁলোকৰ সংগীৰ সৈতে অতি সুখৰে দিন পাৰ হোৱাটো কামনা কৰে।কিন্তু বহুসময়ত জ্ঞাতেই হওঁক বা অজ্ঞাতেই হওঁক, স্বামী-স্ত্ৰীয়ে কেতবোৰ ভুল কৰে আৰু যিয়ে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক কলুষিত কৰে।এনে হোৱাৰ ফলত বহুতেই
“দেউতাই ধৰ্ষণ কৰাৰ পাছত তই আৰু মোৰ পত্নী হৈ থকা নাই। এতিয়াৰে পৰা তই মোৰ মাতৃ”, এইবুলি যুৱকে চুলিত ধৰি চোঁচৰাই ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিলে পত্নীক। পুত্ৰৰ কাণ্ড দেখি ৰৈ নাথাকিল ধৰ্ষণকাৰী পিতৃ। মহিলাৰ বিলৈ। যেন মহিলা হৈ জন্ম হোৱাটোৱেই অপৰাধ! একবিংশ শতিকাতো নিৰাপত্তা নাই মহিলাৰ। আনকি ঘৰতো সুৰক্ষিত
এগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ স্মাৰ্টফোনত অচিনাকি নম্বৰৰ পৰা ফোনকল লাভ কৰে। মোবাইলটো তুলি লৈ তেওঁ মাত্ৰ সুধিছে– কোন? তাৰ পৰা কিছু শব্দ আহে আৰু এই কথা-বতৰা প্ৰায় ২০ ছেকেণ্ডলৈকে চলি থাকে। যেতিয়া মহিলাগৰাকীয়ে বুজি পায় যে সেইটো এটা ৰং নম্বৰ, তেওঁ ফোনকলটো ডিচকানেক্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু কলটো ডিচকানেক্ট নহয়, তাৰ
আমাৰ সকলোৰে এটা ডাঙৰ সমস্যা হৈছে ক্ৰোধ । ক্ৰোধ অৰ্থাৎ খং। ৫০০০ বছৰ আগতেও আমাৰ এইটোৱেই সমস্যা আছিল , সেইবাবে শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাত শ্ৰীকৃষ্ণই ক্ৰোধৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ কিছুমান উপায় কৈছে আৰু ক্ৰোধক নৰকৰ দুৱাৰ বুলি কৈছে। (Religious Studies) প্ৰথমতে আপোনাক জনাও যে ক্ৰোধ কেৱল আৱেগ,মনৰ ভাৱ ব্যক্ত কৰাৰ এক উপায়।