গুৱাহাটী টাইমচ
সকলোৱে টোপনিত সপোন দেখে। এই সপোনবোৰ বহু প্ৰকাৰৰ হয়, যেনে; কিছুমান ভয়াৱহ, কিছুমানে সুখদায়ক আৰু আম কিছুমান ৰহস্যজনক। প্ৰতিটো সপোনৰ এক বিশেষ অৰ্থ আছে। সপোনত দেখা ঘটনাটোৰ আঁৰত নিশ্চিতভাৱে কিছুমান চিহ্ন লুকাই থাকে। কোনোবাই সপোনত নিজকে যদি সৰি পৰি থকা দেখে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে মানুহজনে নিজৰ সিদ্ধান্ত লোৱাত শক্তিশালী
গ্ৰীষ্মকালত মানুহে নিজকে সতেজ আৰু সজীৱ কৰি ৰাখিবলৈ নিয়মীয়াকৈ পানী সেৱন কৰাই হৈছে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপায়। গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ পৰা যিমানেই ঘাম বাহিৰ নহওক বা শৰীৰটোৱে তাপ অনুভৱ নকৰক, তৃষ্ণা নিবাৰণৰ বাবে এক লিটাৰ পানী সেৱন খোৱাই পৰ্যাপ্ত। কিন্তু পৰ্যাপ্ত পানী সেৱন কৰাৰ পিছতো বহুসময়ত তৃষ্ণা নিবাৰণ নহয়, ইয়াৰ আঁৰত বহুতো
চকু হৈছে মানৱ শৰীৰৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু সংবেদনশীল অংশ, সেয়েহে সকলোৱে ইয়াৰ বিশেষ যত্ন লয়। যদি এই ক্ষেত্রত অলপ অসাৱধান হয়, তেন্তে ডাঙৰ সমস্যা হ’ব পাৰে। যদিও চকুত বিভিন্ন ধৰণৰ সমস্যা আছে, কিন্তু বৰ্তমান প্ৰদূষণেৰে ভৰা পৰিৱেশত মানুহৰ চকুৰ জ্বলা-পোৰাৰ সমস্যা বহুত বাঢ়িছে। প্ৰদূষণৰ লগতে, অধিক সময় ম’বাইল, কম্পিউটাৰ
ভাৰতত কিছুমান অদ্ভুত ৰীতি-নীতি মানি চলা হয়। বহুতো ৰীতি-নীতি দেখি, সকলোৰে মনলৈ নিশ্চয় প্ৰশ্নৰ উদয় হয় যে ইয়াৰ আঁৰৰ যুক্তি কি? ঠিক তেনে এক ৰীতি-নীতি হৈছে ঘৰৰ বা দোকানৰ বাহিৰত নেমু-জলকীয়া ওলমাই ৰখা। শিক্ষিত যুৱক-যুৱতীসকলে প্ৰায়ে ইয়াক অন্ধবিশ্বাস বুলি গণ্য কৰে, কিন্তু সকলোৱে জানি আচৰিত হ’ব যে ইয়াৰ আঁৰতো বিজ্ঞান
জ্যেষ্ঠসকলে প্ৰায়ে ঘাঁহৰ ওপৰত খালি ভৰিৰে খোজ কাঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ো, কিন্তু কোনোবাই কেতিয়াবা ভাবিছেনে যে তেওঁলোকে কিয় কিয় এনে কৰিবলৈ কয়! বৰ্তমানৰ যুগত, মানুহে জোতা-চেণ্ডেল নিপিন্ধাকৈ বাহিৰলৈ যাব নোৱাৰে সেয়েহে খালি ভৰিৰে খোজ কঢ়াৰ প্ৰৱণতা প্ৰায় শেষ হৈছে। বহুতো স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞই পৰামৰ্শ দিয়ে যে, প্ৰতিদিনে পুৱা সাৰ পোৱাৰ পিছত কমেও