মানুহৰ হাতৰ তলুৱাৰ শাৰীত কিছুমান ৰেখা বিশিষ্ট হৈ থাকে। এই ৪ শাৰীত বিশেষ কিবা আছে। এই ৪ টা মূল লাইনত জীৱন ৰেখা, ভাগ্য ৰেখা, হৃদয় ৰেখা আৰু বিবাহ ৰেখাও আছে। এই ৪ শাৰীৰ আধাৰত জনাব পাৰি যে এজন ব্যক্তিৰ জীৱনত কিমান টকা থাকে, নহলে তেওঁ সোনকালে ধনী হবলৈ গৈ আছে।
আমাৰ বহুতৰে আনৰ বস্তু ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভ্যাস আছে। বহুতে আনৰ বস্তুবোৰ চখ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। কিন্তু এই অভ্যাসে আমাৰ জীৱনত কিমান সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে সেয়া বহুতে নাজানে। জ্যোতিষৰ মতে কিছুমান বিশেষ কথা আছে, যাৰ সুবিধা কেতিয়াও লোৱা উচিত নহয়। চাওঁকচোন সেইবোৰ বস্তু কি— আঙুঠিটো এজনে কেতিয়াও আনৰ আঙঠি পিন্ধিব
দিনে প্ৰায় ৯ৰ পৰা ১০ ঘণ্টা বিচ্ছেদ আৰু বিভিন্ন ভুল বুজাবুজিৰ বাবে সম্পৰ্কত ঘূণে ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আহক জানো কিয় স্বামীক লৈ পত্নীৰ সন্দেহৰ সৃষ্টি হয়। ১. যদি বিয়াৰ পিছত স্বামী–স্ত্ৰীৰ মাজত কথা–বতৰা হোৱা খুবেই প্ৰয়োজন। কোনো সমস্যা হ’লে নিজৰ মাজতে বিষয়টো সমাধান কৰা ভাল। ব্যস্ততাৰ কাৰণে পুৰুষসকলে যদি পত্নীৰ
সকলোৱে উপহাৰ দিলে ভাল পায়। কিন্তু হয়তো আমি উপহাৰ দিয়াৰ সময়ত এই কথাটো নাভাবো যে কোনটো উপহাৰ দিলে বা ল’লে ভাল হয়। কাৰণ এই উপহাৰ দিয়া বা লোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো আছে বহু সাৱধানতা। উপহাৰ দিয়া-লোৱাই আমাৰ জীৱনত বিভিন্নধৰণৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। বাস্তু শাস্ত্ৰ মতে, উপহাৰৰ মাৰাত্মক প্ৰভাৱ পৰে আমাৰ জীৱনত। এনে
হস্ত ৰেখা অনুসৰি, এজন ব্যক্তিৰ ভাগ্য হাতৰ ৰেখাত লুকাই আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এজন ব্যক্তিয়ে জীৱনত কি কৰিব, তেওঁৰ প্ৰকৃতি কি হ’ব। তেওঁৰ পত্নী কেনে হ’ব, তেওঁ তেওঁৰ সৈতে কেনেদৰে মিলা-মিছা কৰিব? কিয়নো বিবাহ এক মূল্যৱান বন্ধন। একে সময়তে, এজন ব্যক্তিয়ে জীৱনত স্থিৰতা বিচাৰি বিবাহৰ ফলাফলৰ সূত্ৰটো বান্ধি ৰাখে।