নাৰিকলৰ অবিহনে কোনো পূজা কিয় সম্পূৰ্ণ নহয়? *নাৰিকলৰ গুৰুত্ব- বিশ্বাস কৰা হয় যে-নাৰিকল প্ৰদান কৰি ঈশ্বৰ সুখী আৰু তেওঁৰ ভক্তসকল সুখী হয়।যিকোনো শুভ কামত নাৰিকল আগবঢ়োৱাৰ প্ৰৱনতা আছে।। হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰায় সকলো দেৱ-দেৱীক নাৰিকল আগবঢ়োৱা হয়।যিকোনো উপাসনা আৰু শুভ কামত নাৰিকল নিশ্চিতভাৱে প্ৰয়োজন।বহু ঠাইত-নাৰিকলক শ্ৰীফল বুলিও কোৱা হয়।ধৰ্মীয় পুৰাণ অনুসৰি-নাৰিলক
সফল জীৱন-যাপনৰ বাবে ৰামায়ণৰ-৫টা গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা- *ৰামায়ণৰ পৰা পোৱা জীৱনৰ শিক্ষা- খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱ অষ্টম শতিকাৰ আশে-পাশে মহৰ্ষি বাল্মিকিয়ে সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা এখন মহাকাব্য ৰামায়ণ।হিন্দু সাহিত্যৰ অন্যতম পুৰণি আৰু দীঘলীয়া কাব্য ৰামায়ণত প্ৰায়-৫০০অধ্যায় আৰু সাতটা ভাগত বিভক্ত-২৪,০০০ শাৰী আছে।ইয়াত হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য দেৱতা ভগৱান ৰামৰ জীৱনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।কিন্তু এজন
আমাৰ নখত থকা এই অৰ্ধজোনৰ চিনটো কি? কেতিয়াবা আমাৰ দেহৰ অংগবোৰ দেখিলে আচৰিত লাগে যে সৃষ্টিকৰ্তাই আমাক কিদৰে সৃষ্টি কৰিলে। হাতৰ ৰেখাই মানুহৰ ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে কয়। মানুহৰ আঙুলি দেখি ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে কব পাৰি।আমাৰ নখৰ তলৰ ভাগত ভালদৰে চালে দেখা যায় যে তাত এটা আধা জোনৰ দৰে চিন আছে।এই অংশ বগা
এক পৌৰাণিক কথা অনুসাৰে-দেৱী লক্ষ্মী আৰু তেওঁৰ ভগ্নী দৰিদ্ৰা ভগৱান বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ গল-আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰি কলে যে-হে প্ৰভূ-আমি কত থাকিম?তেতিয়া ভগৱান বিষ্ণুৱে দেৱী লক্ষ্মী আৰু দৰিদ্ৰাক আহঁত গছত থাকিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰিলে।তেতিয়াৰপৰা দুয়ো ভগ্নীয়ে আহঁত গছত থাকিবলৈ ললে। *ভগৱান বিষুৱে তেওঁলোকক এই বৰদান দিছিল যে-যিয়ে শনিবাৰে আহঁতৰ পূজা কৰিব,সেইজনাৰ শনিগ্ৰহৰ
সকলো দেৱতাৰ ভিতৰত ভগৱান শিৱ এক এনে দেৱতা হয় যি-নিজৰ ভক্তসকলৰ ওপৰত শীঘ্ৰে প্ৰসন্ন হয়।সেইবাবে মহাদেৱক ভোলানাথ কোৱা হয়।আৰ এইবাবেই অসুৰসকলে বৰদান কৰিবলৈ-মহাদেৱৰ তপস্যা কৰে,আৰু মহাদেৱৰ পৰা মনে বিচৰা বৰদান প্ৰাপ্ত কৰিছিল। মেঘ ৰাশি- এই ৰাশিৰ স্বামী মংগল হয়।আৰু মংগলৰ পূজন শিৱলিংগৰ ৰূপে কৰা হয়।এই ৰাশিৰ লোকে শিৱলিংগত কেঁচা গাখীৰ