সম্পৰ্কবোৰ গ্লাচৰ দৰেই, এবাৰ ভাঙি যোৱাৰ পিছত কেতিয়াও জোৰা লগাব নোৱাৰি।ইয়াৰ বিপৰীতে, যদি সম্পৰ্কটো ভাল নহয়, তেনেহ’লে ই আমাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত যথেষ্ট ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলায়।সেয়েহে সদায় আপোনাৰ
শিশুসকলক প্ৰকৃত মানুহ ৰূপে গঢ় দিয়াৰ দায়িত্ব কেৱল শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰে নহয়, এই ক্ষেত্ৰত অভিভাৱকৰ কৰণীয়ও বহু আছে। এগৰাকী অভিভাৱক হিচাপে আপুনি আপোনাৰ সন্তানটোৰ প্ৰতিটো কাম- কাজত বিশেষভাৱে চকু দিব লাগিব।যাতে আপোনাৰ
অধিকাংশ শিশুৰে এটা বেয়া অভ্যাস হৈছে ডাঙৰক হাত উঠোৱা। আৰম্ভণিতে, শিশুৰ এই অভ্যাসটো অতি মৰমলগা যেন লাগে যদিও প্ৰকৃততে এয়া এক বদ অভ্যাস। ভৱিষ্যতে এই অভ্যাসে শিশু এটাৰ আচৰণ তথা
সকলো অভিভাৱকেই তেওঁলোকৰ সন্তান বন্ধুৰ দৰে হোৱাটো বিচাৰে।যাতে সন্তানে সকলো কথায়েই তেওঁলোকৰ সৈতে মুকলিকৈ পাতিব পাৰে, যিকোনো সমস্যা হ’লে যাতে সন্তানে তেওঁলোকৰ সৈতে আলোচনা কৰিব পাৰে। কিন্তু বহুসময়ত সন্তানসকলে তেওঁলোকৰ
বহু শিশু পঢ়াত অতি আগ্ৰহী। ইয়াৰ বিপৰীতে একাংশৰ আকৌ পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি একেবাৰেই আগ্ৰহ নাথাকে। এনে শিশুসকলক যেতিয়াই আপুনি পঢ়িবলৈ কয়, তেওঁলোকে তেতিয়াই কিবা নহয় কিবা অজুহাত দেখুৱাই পঢ়াৰ পৰা পলাই
