গুৱাহাটী টাইমচ
“দেউতাই ধৰ্ষণ কৰাৰ পাছত তই আৰু মোৰ পত্নী হৈ থকা নাই। এতিয়াৰে পৰা তই মোৰ মাতৃ”, এইবুলি যুৱকে চুলিত ধৰি চোঁচৰাই ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিলে পত্নীক। পুত্ৰৰ কাণ্ড দেখি ৰৈ নাথাকিল ধৰ্ষণকাৰী পিতৃ। মহিলাৰ বিলৈ। যেন মহিলা হৈ জন্ম হোৱাটোৱেই অপৰাধ! একবিংশ শতিকাতো নিৰাপত্তা নাই মহিলাৰ। আনকি ঘৰতো সুৰক্ষিত
এগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ স্মাৰ্টফোনত অচিনাকি নম্বৰৰ পৰা ফোনকল লাভ কৰে। মোবাইলটো তুলি লৈ তেওঁ মাত্ৰ সুধিছে– কোন? তাৰ পৰা কিছু শব্দ আহে আৰু এই কথা-বতৰা প্ৰায় ২০ ছেকেণ্ডলৈকে চলি থাকে। যেতিয়া মহিলাগৰাকীয়ে বুজি পায় যে সেইটো এটা ৰং নম্বৰ, তেওঁ ফোনকলটো ডিচকানেক্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু কলটো ডিচকানেক্ট নহয়, তাৰ
আমাৰ সকলোৰে এটা ডাঙৰ সমস্যা হৈছে ক্ৰোধ । ক্ৰোধ অৰ্থাৎ খং। ৫০০০ বছৰ আগতেও আমাৰ এইটোৱেই সমস্যা আছিল , সেইবাবে শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাত শ্ৰীকৃষ্ণই ক্ৰোধৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ কিছুমান উপায় কৈছে আৰু ক্ৰোধক নৰকৰ দুৱাৰ বুলি কৈছে। (Religious Studies) প্ৰথমতে আপোনাক জনাও যে ক্ৰোধ কেৱল আৱেগ,মনৰ ভাৱ ব্যক্ত কৰাৰ এক উপায়।
এটি প্ৰশ্ন মানুহৰ মনত সদায় উদয় হয় , যে মানুহৰ ভাগ্য কেতিয়া লিখা হয় , জন্মৰ পূৰ্বে নে কৰ্মৰ ভিত্তিত ? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ জানিবলৈ তলৰ কথাখিনি মন দি শুনো আহক ,, ধৰা হৈছে আপুনি দেখিছে কোনো এটি শিশু সোণৰ চামুচ মুখত লৈ জন্ম লৈছে অৰ্থাৎ খুব ধনী ঘৰত জন্ম
গীতাৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ৰ শ্লোক ক্ৰমে -৩৬ -৪৪ সদায় পাঠ কৰিলে মনোবল বৃদ্ধি হয়। নিজে পাঠ কৰাৰ লগতে ঘৰৰ সকলোৱে পাঠ কৰিলে গৃহৰ পৰা নাকাৰাত্মক ভাব দূৰ হয়। এই শ্লোক কেইটাৰ ধ্বনিত বহুত সাকাৰাত্মক উৰ্জা আছে। अवाच्यवादांश्च बहून् वदिष्यन्ति तवाहिताः। निन्दन्तस्तव सामर्थ्यं ततो दुःखतरं नु किम्।। ৩৬।। অসমীয়াত– অবাচ্যবাদাংশ্চ বহুন্ বদিষ্যন্তি