গুৱাহাটী টাইমচ
শাস্ত্ৰত তুলসীক বহুত পূজনীয় মনা হয়।মনা হয় যে-ঘৰত তুলসী উদ্ভিদ ৰোপণ কৰিলে-আৰু সম্পূৰ্ণ বিধি-বিধানেৰে তুলসীৰ পূজা কৰিলে-ঘৰৰপৰা নকাৰত্মক শক্তি দূৰ হয় আৰু জীৱনত-সুখ-সমৃদ্ধি আহে। ( Religious Studies ) জ্যোতিষ আৰু বাস্তু শাস্ত্ৰটো-তুলসীৰ পূজন আৰু তুলসী ৰূপণ কৰাৰ বহু নিয়মৰ কথা কোৱা হৈছে।যি পালন কৰিলে-জীৱনত সুখ-সম্পন্নতা বৰ্তি থাকে। *তুলসীত
মাতা পাৰ্ৱতীয়ে ভগৱান শিৱক স্বামী ৰূপে পাবলৈ-কঠোৰ তপস্যা কৰি আছিল।দেৱী পাৰ্ৱতীৰ তপস্যাক দেখা পায়-দেৱতাসকলে দেৱীৰ মনৰ কামনা পূৰ্ণ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।তেতিয়া মহাদেৱে দেৱী পাৰ্ৱতীৰ পৰীক্ষা লবলে সপ্তঋষিক পথিয়ালে। সপ্তঋষিয়ে মহাদেৱৰ কোটি কোটি অৱগুণ কোৱাত দেৱী পাৰ্ৱতীৰ মহাদেৱৰ বাহিৰে আনৰ লগত বিবাহত সন্মতি নাছিল।বিবাহৰ আগে সকলোৱে নিজৰ ভাবী পত্নীক লৈ আশ্চত্ব
হিন্দু বিবাহৰ সময়ত বহুতো ৰীতি-নীতি পালন কৰা হয়। কন্যাদান এনে এক ৰীতি। ধৰ্মশাস্ত্ৰত কুমাৰীত্ব এক মহান উপহাৰ বুলি কোৱা হয়। জয়মলাৰ পৰা কন্যাদানলৈকে হিন্দু বিবাহৰ প্ৰতিটো অনুষ্ঠানৰ অৰ্থ বেলেগ বেলেগ। বিবাহ অনুষ্ঠানত কন্যাৰ কুমাৰীত্ব দান কৰাটো পিতৃ-মাতৃৰ বাবে এক আৱেগিক মুহূৰ্ত। বিয়াৰ সময়ত কন্যাৰ হাত দৰাক দিয়াটো কন্যাদান নামেৰে জনাজাত।