গুৱাহাটী টাইমচ
মানুহৰ জীৱনত বাস্তু অতিকে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ অনুসৰি যদি কামবোৰ কৰা হয় তেন্তে এজন ব্যক্তিয়ে নিৰন্তৰ সফলতাৰ জখলা বগাবলৈ আৰম্ভ কৰে। একে সময়তে, যদি আপুনি ভুল কৰে তেন্তে বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। বাস্তু শাস্ত্ৰত এনে বহুতো বিষয়ৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যিবোৰ গ্ৰহণ কৰি এজন ব্যক্তিয়ে উন্নতি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ অনুসৰি,
হিন্দু ধৰ্মত মা লক্ষ্মীৰ কৃপা বজাই ৰাখিবলৈ নিয়মীয়াকৈ কিছুমান নিয়ম কোৱা হৈছে। যদি এই নিয়মবোৰ অনুসৰণ কৰা নহয়, তেন্তে মা লক্ষ্মী অসন্তুষ্ট হৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই যায়। বাস্তু শাস্ত্ৰতো এনে কিছুমান বিষয়ৰ ওপৰত কোৱা হৈছে, যি মা লক্ষ্মীক অসন্তুষ্ট কৰিব পাৰে। একেদৰে সূৰ্যাস্তৰ পিছতো কিছুমান কাম কৰাটো নিষিদ্ধ। ঘৰৰ জ্যেষ্ঠসকলে
ভাগৱতী দূৰ্গাৰ দহটা অৱতাৰৰ ভিতৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল-মহাকালি। যাৰ ভয়ংকৰ তথা-কালী ৰূপটোৰ জন্ম অসুৰৰ বিনাশৰ বাবে-হৈছিল। এয়াই সেই-একমাত্ৰ শক্তি যাক কালেও ভয় কৰে।তেওঁৰ খঙে এনে এক-ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে যে-সমস্ত জগতৰ শক্তি মিলিও-তেওঁৰ খং নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোঁৱাৰে।তেওঁৰ এই খং ৰোধ কৰাৰ বাবেই-তেওঁৰ স্বামী স্বয়ং মহাদেৱে আহি তেওঁৰ ভৰিৰ ওচৰত শুই
মা সৰস্বতীৰ আৰ্শীবাদ যি ব্যক্তিৰ প্ৰাপ্ত হয়/সেইজনৰ জীৱনত কোনো অভাৱ নাথাকে।ধাৰ্মিক মান্যতা অনুসাৰে সৃষ্টিৰ পৰা উদাসীনতা আৰু অজ্ঞানতা দূৰ কৰিবলৈ-ব্ৰহ্মাদেৱে মা সৰস্বতীৰ ৰচনা কৰিছিল। মা সৰস্বতীৰ পূজাৰ বাবে-বসন্ত পঞ্চমী আৰু দিপাৱলীৰ দিন সৰ্বশ্ৰেষ্ট মনি হয়।কিন্তু যিয়ে-প্ৰতিদিনে-মা সৰস্বতীৰ পূজা-আৰাধনা কৰে-সেইজনে সৃদ্ধি-বুদ্ধি, ধন-বল,আৰু জ্ঞান-বিবেকৰ প্ৰাপ্তি হয়।তেওঁৰ জীৱন সুখ-সৌভাগ্যৰে পৰিপূৰ্ণ হয়।মা সৰস্বতীৰ পূজাত-সৰস্বতী
বীৰ হনুমান-এজন এনে দেৱতা হয় যি-কলিযুগতো এই পৃথিৱীত বিৰাজমান হৈ আছে।ভগৱান হনুমানৰ পূজা আৰাধনা কৰিলে-মনুষ্যৰ সকলো ধৰণৰ ভয়ৰ পৰা-মুক্ত হয়। বীৰ হনুমানৰ পূজা কৰিলে-আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি হয়।বহুলোকে হনুমান চালিশা পাঠ কৰে।হনুমান চালিশা লাভজনক হয় লগতে-বজৰংগ বাণৰ পাঠ কৰিলে-ইয়াৰ দ্বাৰা ভক্তসকলৰ-বজৰংগবলীৰ অসীম কৃপা প্ৰাপ্ত হয়।মংগলবাৰৰ দিন-বীৰ হনুমানৰ ওপৰত সমৰ্পিত হয়।মংগলবাৰৰ দিনা-বীৰ হনুমানৰ