কেৱল মুখস্থ নহয়, মনত ৰাখিবলৈ শিশুটিক ব্যায়াম কৰিব দিয়ক

এতিয়া পঢ়া-শুনা আৰু মোবাইল ব্যৱহাৰৰ মাজত শিশুৰ সূচী ইমানেই ব্যস্ত হৈ পৰিছে যে খেলিবলৈ সময় বাকী নাই। ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ বিচনাৰ পৰা উঠি পোনে পোনে অধ্যয়নৰ টেবুলত বহি থাকে। যদি আপোনাৰ সন্তানো এই অভ্যাসবোৰৰ বলি হয়, তেন্তে নিশ্চিতভাৱে তেওঁক ৱৰ্কআউট কৰাৰ অভ্যাস কৰি তোলক। এতিয়াই বেছি পঢ়া-শুনা কৰাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি নাভাবিব। কিছুমান গৱেষণাত দাবী কৰা হৈছে যে কিছু সময় ব্যায়াম কৰাৰ পিছত পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ বহি থকা শিশুসকলৰ মগজুৱেও দ্ৰুতগতিত কাম কৰে।

পঢ়াৰ আগতে ৱৰ্কআউট কৰাটো কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?

Frontiers in Psychology ৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ব্যায়াম কৰিলে মগজুলৈ তেজৰ সোঁত বৃদ্ধি পায়। যিয়ে কিছুমান বিশেষ স্নায়ুসংবহনকাৰীৰ মাত্ৰাও বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰ লগতে নিজৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ থকাৰ অনুভূতিও বৃদ্ধি কৰে। আন এক পৰ্যালোচনাত কোৱা হৈছে যে শাৰীৰিকভাৱে সক্ৰিয় হৈ থকা শিশুৱে পঢ়া-শুনাত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে আৰু কথাবোৰ সোনকালে বুজি পায়।

কোনটো ব্যায়াম সৰ্বোত্তম?

এই প্ৰশ্নটো নিশ্চিতভাৱে উত্থাপন হয় যে কোন ধৰণৰ ব্যায়াম শিশুৰ বাবে ভাল হ’ব। ফিট হৈ থাকিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যায়াম কৰা হয়। কিন্তু পঢ়া ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক সেই ধৰণৰ ৱৰ্কআউটৰ প্ৰয়োজন নাই। তেওঁলোকে এনে এটা ৱৰ্কআউট কৰিব লাগে যিয়ে তেওঁলোকৰ ভিতৰত চঞ্চলতা আনে। ইচ্ছা কৰিলে এৰোবিক্স কৰিবলৈ দিব পাৰে। যদি এইটো আপোনাৰ পছন্দ নহয় বা শিশুৱে ভাল নাপায়, তেন্তে তেওঁলোকক সাঁতোৰ, চাইকেল চলোৱা, জগিং বা দৌৰাৰ বাবেও অনুৰোধ কৰিব পাৰি। পঢ়াৰ আগতে কেইমিনিটমান খোজ কাঢ়িলেও উপকাৰী।