কেতিয়াবা ৮ ফুট ওখ হয় এই শিৱলিংগ। কিন্তু বিগত কিছু বছৰ ধৰি সময়ৰ পূৰ্বেই বৰফৰ লিংগ গলি যায় বুলি জানিব পৰা গৈছে। হিন্দুসকলৰ পৱিত্ৰ তীৰ্থক্ষেত্ৰ অমৰনাথ। জম্মু–কাশ্মীৰৰ এই তীৰ্থস্থানত গুহাৰ
সমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণৰ খচৰাই শিৱসাগৰত একত্ৰিত কৰিলে ৩ গগৈক। একেখন মঞ্চতে একেলগে দেখা গ’ল তিনিজনকে।
শনিবাৰ দিনটো ভগৱান শনিক উৎসৰ্গা কৰি তেওঁক উপাসনা কৰা হয়। জ্যোতিষশাস্ত্ৰত শনিক পাপী আৰু নিষ্ঠুৰ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয়।শনিৰ অশুভ প্ৰভাৱৰ বাবে এজন ব্যক্তিৰ জীৱন বেয়াকৈ প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে। জ্যোতিষীয়
ঘৰৰ সুখ আৰু শান্তি বৰ্তাই ৰখা তথা নেতিবাচক শক্তি দূৰ কৰাৰ বাবে শাস্ত্ৰত বহুতো প্ৰতিকাৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। সেই প্ৰতিকাৰৰ এক অন্যতম হ’ল মৌৰাৰ পাখি।ঘৰত মৌৰাৰ পাখি থাকিলে বাস্তু
ভগৱান শিৱ খুব সোনকালে ভক্তৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। শিৱ ভক্তসকলে শাওন মাহটো ভগৱান শিৱৰ নামত সমৰ্পন কৰে।গোটেই বছৰটো অপেক্ষা কৰি ভক্তসকলে এই মাহটোতে শিৱক উপাসনা কৰাৰ উদ্দেশ্যে বহু মন্দিৰ দৰ্শন
