গুৱাহাটী টাইমচ
গীতাৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ত কৃষ্ণই অৰ্জুনক কৈছে——— “যোগীযুঞ্জীত সততমাত্মানং ৰহমি স্থিতঃ ৷ একাকী যত চিত্তাত্মা নিৰাশীৰসপৰগ্ৰহ ঃ ৷ অৰ্থাৎ”যোগীয়ে অকলে সৰ্বদায় নিৰ্জন ঠাইত থাকি দেহ আৰু অন্তকৰণ সংযম কৰি আকাংশা শূন্য হৈ আৰু পৰিগ্ৰহ শূন্য হৈ চিত্তক সৰ্বদায়ে সমাধি অভ্যাস কৰাব ৷ এনেদৰে ধ্যানযোগৰ বৰ্ণনা কৰি কৰি ভগৱান কৃষ্ণই অৰ্জুনৰ প্ৰশ্নৰ
টোপনি ধৰিলে মানুহে হামি মাৰে। বহুতে আকৌ ধেমালিতে হামিক ‘সোঁচৰা’ বুলিও কয়। কিয়নো কে’বাজনো লোক থকা অৱস্থাত হামি মাৰিলে প্ৰায়ে ওচৰৰ লোকেও হামি মৰা দেখা যায়। বহুতে এই হামি মৰাৰ অন্তৰালত শাৰীৰিক ক্লান্তি বা শৰীৰত অক্সিজেনৰ অভাৱকে দায়ী কৰে। অফিচৰ জৰুৰী বৈঠক, কোনো সামাজিক অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকাৰ পৰত ঘনাই হামিয়াই
ছাল আৰু চুলিৰ যত্নৰ প্রতি কম-বেছি সকলোৱে যত্নশীল হ’লেও ওঁঠৰ প্রতি অৱহেলাৰ অন্ত নাই । সেয়ে ওঁঠৰ ৰং সলনি হোৱাত কোনেও গুৰুত্ব নিদিয়ে । কিন্তু জানেনে, ওঁঠৰ ৰং সলনি হোৱাত লুকাই থাকিব পাৰে বৃহৎ বিপদ ? অনেকৰ ধাৰণা, ওঁঠ ক’লা হোৱাৰ মূল কাৰণ হৈছে ধূমপান । নিক’টিন আৰু বেনজ’পাইৰিনে ছালৰ
বিভিন্ন সময়ত আমি আমাৰ মনটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লগা হয়। আচলতে যিকোনো কাৰণতে আমাৰ মন বেয়া লাগিব পাৰে । মন বেয়া লগাৰ নিৰ্দিষ্ট কোনো সময় নাই । শুই উঠাৰ পিছত , খোৱাৰ টেবুলত , অফিচত কাম কৰা সময়ত বা কাৰোবাৰ ফ’ন কলতো আমাৰ মন বেয়া লাগিব পাৰে । গোটেই দিনটো যাতে
বৰ্তমান ঘৰে-ঘৰে বৃদ্ধি পোৱা এটা বেমাৰ হৈছে ফেটি লিভাৰ । যিসকল লোকে এই সমস্যাত ভুগি থাকে , কেতিয়াবা তেওঁলোকেও হয়তো নাজানে যে , তেওঁলোক এই গুৰুতৰ সমস্যাত ভুগি আছে । কাৰণ অধিকাংশ লোক এই সমস্যা সন্দৰ্ভত জ্ঞাত নহয় । প্ৰথম কথা ফেটি লিভাৰৰ সমস্যাত ভুগা লোকে বিশেষকৈ ডায়েট তালিকা মানি