16.6 C
Assam
Tuesday, November 29, 2022

Featured News

নগাঁৱৰ জামুগুৰি দঘাট চুবুৰীৰ ২৪০ বছৰীয়া নামঘৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস

নগাঁৱৰ জামুগুৰি দঘাট চুবুৰীৰ ২৪০ বছৰীয়া নামঘৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস

15-year-old government vehicles will be scrapped: Nitin Gadkari

Union minister Nitin Gadkari today (November 25)...

কেঁচা পনীৰ খালে হয় এই চাৰিটা লাভ, নিয়ন্ত্ৰণত থাকে ওজন!

পনীৰ ভাৰতীয়সকলৰ প্ৰিয় ব্যঞ্জনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম। পনীৰ...

আৱেগ–অনুভূতিবোৰ বুজোঁ আহক

Assamese Newsআৱেগ–অনুভূতিবোৰ বুজোঁ আহক

আৱেগ–অনুভূতিবোৰ আমাৰ সম্পূর্ণ নিজা সম্ভাৰ ৷ আৱেগ–অনুভূতিয়ে মানুহক চিৰ নতুন, প্রাণচঞ্চল আৰু সৃষ্টিকামী কৰি ধৰি ৰাখিছে৷ জীৱ–জন্তুৰ মাজতো আৱেগ–অনুভূতি আছে, কিন্তু ই একেবাৰে আদিম অৱস্থাত আছে৷ বহু সময়ত দেখা যায় মানুহৰ চিৰ সাহচর্য এই আৱেগ–নুভূতিয়ে মানুহৰ এনে অথন্তৰ কৰে যে ই যথেষ্ট চিন্তাজনক হৈ পৰে৷ এইক্ষেত্রত এই আৱেগবোৰৰ বিষয়ে এক সম্যক জ্ঞানে কিছুমান বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰাত মানুহক সহায় কৰিব পাৰে৷ ১৯৭০ চনত মনোবিজ্ঞানী প’ল একমেনে Paul Eckman) মানুহৰ ৬ ধৰণৰ মৌলিক আৱেগৰ বিষয়ে বর্ণনা কৰে৷ তেখেতৰ মতে, আৱেগে আমাক কোনো গুৰুত্বপূর্ণ ঘটনাৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সেই বিষয়ে নভবাকৈয়ে স্বতঃস্ফূর্তভাৱে আমাক সাজু কৰে৷ তেখেতৰ দ্বাৰা বর্ণিত এই প্রাথমিক আৱেগসমূহৰ বিষয়ে কিছু আলোকপাত কৰা হ’ল ৷

খং বা ক্রোধঃ খং হৈছে মানুহৰ আটাইতকৈ আদিম আৱেগ, য’ত ব্যক্তিৰ অন্যৰ প্রতি শত্রুতা, বিক্ষোভ আৰু অসহ্যকৰ অনুভূতিৰ বহিঃপ্রকাশ ঘটে৷ খং উঠিলে হাতলৈ ৰক্তসঞ্চালন বৃদ্ধি হয়, যাতে প্রত্যাক্রমণৰ সুযোগ পোৱা যায়৷ নাড়ী স্পন্দন বৃদ্ধি হয়, নির্গত হোৱা এড্রিনিলাইন হৰমনে শৰীৰত শক্তি বৃদ্ধি কৰি শৰীৰক বলীয়ান কৰি তোলে৷ ভয়ৰ দৰে ক্রোধো ব্যক্তিৰ নিৰাপত্তা জড়িত আৱেগ, য’ত ফাইট আৰু ফ্লাইট প্রতিক্রিয়াৰ উদ্ভৱ হয়৷ যদিও ক্রোধক এক ঋণাত্মক আৱেগ হিচাপে গণ্য কৰা যায়, বহু সময়ত কোনো সমস্যা সমাধানৰ বাট মুকলি কৰে যদিহে তাক প্রকৃত দিশ দিয়া যায়৷ কিন্তু বেছিভাগ সময়তে ই এক নতুন সমস্যাৰ উদ্ভৱ কৰে, সেয়ে খঙৰ বহিঃপ্রকাশত সর্বতোপ্রকাৰে সাৱধান হোৱা উচিত৷

ভয় বা আতংকঃ ভয় হৈছে এক শক্তিশালী আৱেগ, যিটো মানুহৰ নিৰাপত্ত আৰু জীয়াই থকা অনুভূতিৰ লগত সংলগ্ণ৷ ভীতিবিহ্বল হ’লে মানুহৰ শৰীৰৰ ডাঙৰ মাংসপেশীসমূহ যেনে– ভৰিৰ পেশীলৈ ৰক্ত সঞ্চালন বৃদ্ধি হয়, যাতে ব্যক্তি পশ্চাদপদ হোৱাৰ সুযোগ পায়৷ খন্তেক সময়লৈ মুখমণ্ডল শেঁতা পৰে, ব্যক্তি নিশ্চল হৈ পৰে৷ পৰিৱর্তিত কার্যপন্থাৰ বাবে ব্যক্তি সাজু হৈ পৰে৷ ইয়াকে ফাইট আৰু ফ্লাইট প্রতিক্রিয়া বোলা হয়৷ অর্থাৎ হয় যুদ্ধ কৰা নহ’লে পলোৱা৷ ব্যক্তিভেদে ভয় আৰু আতংকৰ প্রতি প্রত্যুত্তৰ বেলেগ হ’ব পাৰে৷ কিছুমানে সামান্য প্রতিকূলতাতে ভয়বিহ্বল হৈ পৰে, আনহাতে অন্য কিছুমানে শান্ত–সমাহিতভাৱে তাৰ মোকাবিলা কৰে৷ বহুতে ভয় লগা ঘটনা বা খেলত জড়িত হৈ আনন্দ অনুভৱ কৰে৷ অন্য কিছুমানে ভয়ক প্রত্যাহ্বান জনাই ভয় নির্মূলত ফলপ্রসূ হোৱা দেখা যায়৷

সুখ বা আনন্দঃ এই আৱেগটোৰ প্রতি মানুহৰ হাবিয়াস আটাইতকৈ বেছি৷ সুখ বা আনন্দৰ মুহূর্তত ব্যক্তিৰ ঋণাত্মক শক্তিসমূহ প্রশমিত হৈ ইতিবাচক শক্তি জাগ্রত হয়৷ মুখলৈ এক স্বতঃস্ফূর্ত হাঁহি বিৰিঙি উঠে৷ শৰীৰলৈ এক শান্ত–সমাহিত ভাব প্রৱাহিত হয়৷ যিয়ে লক্ষ্য অভিমুখে ধাৱমান হ’বলৈ উৎসাহিত কৰে৷ সুখে মানুহৰ স্বাস্থ্য আৰু দীর্ঘজীৱন লাভত এক গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ আনহাতে প্রেম বা ভালপোৱাক যদিও এক শক্তিশালী আৱেগ বুলি ভবা যায়, দৰাচলতে ই অন্য কিছুমান আৱেগৰ সমষ্টিত গঢ় লৈ উঠা এক মিঠা অনামি অনুভৱ, য’ত ব্যক্তি খং আৰু ভয়ৰ বিপৰীত মুখত অৱস্থান কৰে৷ ব্যক্তিৰ শৰীৰলৈ এক প্রশান্তিৰ তথা আত্মসন্তুষ্টিৰ ভাব সৃষ্টি হোৱাৰ ফলত ইজনৰ প্রতি সিজনৰ সাহচর্যৰ ভাব উদয় হয়৷

আশ্চর্যঃ কোনো অপ্রত্যাশিত ঘটনাৰ প্রতিক্রিয়া হিচাপে প্রকাশ পোৱা ক্ষণিক অনুভূতিয়ে হৈছে আশ্চর্য, যি ইতিবাচক বা নেতিবাচক নতুবা দুয়ো ধৰণৰ হ’ব পাৰে৷ বিস্ময়ত অভিভূত হৈ পৰিলে ভুৰু ওপৰলৈ উঠে৷ ফলত চকুৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি হোৱাত অধিক পৰিমাণৰ ৰশ্মি ৰেটিনাত খুন্দা মাৰে৷ ই বিষয়বস্তুৰ ওপৰত অধিক তথ্য প্রদান কৰাত সহায়ক হয়, যাতে পৰৱর্তী কার্যপন্থা ভালদৰে ল’ব পৰা যায়৷ এই আৱেগেও ফাইট বা ফ্লাইট প্রতিক্রিয়াৰ জন্ম দিব পাৰে৷

বিষাদঃ বিষাদ হৈছে ব্যক্তিৰ আশাহত, নিৰুৎসাহজনক আৰু ক্ষুব্ধ অৱস্থা, য’ত তেওঁ ক্ষণিক সময়ৰ বাবে আগ্রহ হেৰুৱাই পেলায়৷ বিষণ্ণ অৱস্থাত ব্যক্তিয়ে কোনো আঘাত বা ক্ষতিক সহ্য কৰিব পৰা শক্তি আহৰণ কৰে৷ ব্যক্তি হতোদ্যম হৈ পৰাৰ ফলত শক্তি আৰু উৎসাহৰ অভাৱ অনুভূত হয়৷ শৰীৰৰ মেটাব’লিজিম অৱনমিত হোৱাত শক্তি ৰাহি হয়, যাতে ন–শক্তিৰ উদয় হ’লে ন–আঁচনি আৰু উৎসাহেৰে আগবাঢ়িব পাৰে৷

ঘৃণা বা কদর্যঃ প’ল একমেনে উল্লেখ কৰা ছবিধ মৌলিক আৱেগৰ অন্যতম এই আৱেগবিধ উদ্ভৱ হ’লে ব্যক্তিয়ে মুখমণ্ডল ঘূৰাই পেলোৱা দেখা যায়, ওক ভাবৰ উদ্ভৱ হয়, নাক কোঁচ খাই যায়৷ ই বিভিন্ন উৎসৰ পৰা উদ্ভৱ হ’ব পাৰে যেনে– কোনো অপ্রীতিকৰ ঘ্রাণ, সোৱাদ বা দর্শনৰ উপস্থিতিত৷ সেয়ে ই শৰীৰৰ হ’ব পৰা কোনো ক্ষতিৰ বিষয়ে সংকেত বহন কৰি ব্যক্তিক ৰক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ ঠিক তেনেদৰে ঘৃণা কোনো ব্যক্তি বিশেষৰ প্রতিও হ’ব পাৰে, যদিহে সেই ব্যক্তিৰ মাজত কোনো অনৈতিক বা অৰুচিকৰ কার্যকলাপ দেখা পায়৷

প’ল একমেন আৰু তেখেতৰ ছাত্রসকলে পিছত আন ভালেকেইবিধ আৱেগকো এই তালিকাত অন্তর্ভুক্ত কৰে৷ কিন্তু উল্লেখ কৰে যে এই আৱেগবোৰ ব্যক্তিৰ মুখমণ্ডলত অভিব্যক্ত হ’বই লাগিব বুলি কোনো কথা নাই৷ এই আৱেগবোৰ হৈছে আমোদ বা ৰং–ধেমালি, গৌৰৱ, সন্তোষ বা সন্তুষ্টি, লজ্জা, অস্বস্তি, গ্লানি আৰু ৰোমাঞ্চ বা উত্তেজনা৷ আনহাতে বিখ্যাত মনোবিজ্ঞানী ৰবার্ট পলুটচিকে Robert Plutchik) এক আৱেগৰ চকৰি তৈয়াৰ কৰে, যাক ৰঙৰ তুলিকাৰে গঢ়া এক বাৰেবৰণীয়া চিত্র বুলিব পাৰি৷ যিদৰে নানান ৰঙৰ সংমিশ্রণত এক ছায়াচিত্র তৈয়াৰ হয়, তেনেদৰে বিভিন্ন আৱেগৰ সমষ্টিৰে এক নির্দিষ্ট অনুভৱৰো সৃষ্টি হয়৷ যেনে ধৰক আনন্দ আৰু বিশ্বাসৰ মিলনত প্রেম–ভালপোৱাই ঠন ধৰি উঠে৷

এই আৱেগ–নুভূতিবোৰ প্রকাশত আমাৰ দৈনিন্দিন জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আৰু সাংস্কৃতিক মূল্যবোধে এক উল্লেখনীয় অৱদান আগবঢ়ায়৷ মানৱ সভ্যতাৰ বিৱর্তন কালত আমাৰ চিন্তা–চর্চা আৰু ৰুচিবোধে আমাৰ আৱেগ–নুভূতিবোৰৰ বিৱর্তন আনি দিছে৷ প্রাচীন মানুহৰ জীৱনত ভয় আৰু সন্ত্রাসে যিদৰে প্রভাৱান্বিত কৰিছিল, এতিয়া নকৰে৷ আধুনিক সভ্যতাৰ বিকাশৰ লগে লগে আৱেগ–নুভূতিবোৰে অধিক সূক্ষ্ম আৰু সাৱলীল ৰূপ ধাৰণ কৰিছে৷

এইখিনিতে আমি সততে সন্মুখীন হোৱা এক ধর্ম সংকটৰ কথা ক’বলৈ লৈছোঁ৷ সেয়া হৈছে আমাৰ আৱেগিক মন আৰু যুক্তিবাদী মন৷ যেন একেটা মুদ্রাৰে ইপিঠি–সিপিঠি৷ কোনটো সময়ত কোন হাৰে, কোন জিকে ক’ব নোৱাৰি, কিন্তু দুয়োটাই আনটোৰ অবিহনে আধৰুৱা৷ কিন্তু কোনোবাটোৰ আধিক্যয়ো কেতিয়াবা এক অথন্তৰ ঘটাবলৈ সক্ষম৷ আনহাতে দুয়োটাৰ সুষম অৱস্থাত যিকোনো সমস্যাৰ সমাধান সম্ভৱ হৈ উঠে৷

 

Check out our other content

Check out other tags:

Most Popular Articles

error: Content is protected !!
%d bloggers like this: