কেৱল খোৱাৰ বাবেই নহয় আমাৰ জীৱনৰ আন বহু কামৰ বাবেও পানী অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। যেনে গা ধোৱা, চাফ-চিকুণ কৰা, কাপোৰ ধোৱা আদি। ইয়াৰ উপৰি পানী আমাক সুস্থ আৰু ডেকা কৰি ৰখাৰ
” যং যং ৱাপি স্মৰণ ভাৱং ত্যজত্যন্তে কলেৱৰম্ | তং তমেৱৈতি কৌন্তেয় সদা তদ্ভাৱভাৱিতঃ || ” গীতা গীতাত শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক কৈছে- হে কুন্তী পুত্র, মৰণৰ সময়ত যিভাৱ স্মৰণ কৰি মানুহে
নিজৰ সন্তানটো সকলোতকৈ অধিক ভাগ্যৱান,গুণৱান,ধনৱান তথা এজন সফল ব্যক্তি হোৱাটো প্ৰতিগৰকী মাতৃৰে সপোন।( Religious Studies ) সন্তান বয়সত যিমানেই ডাঙৰ নহওক কিয় এগৰাকী মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানৰ চিন্তা ওৰে জীৱনটো কৰি
হনুমানৰ মাকৰ নাম অঞ্জনা,বায়ুদেৱতাৰ ফালৰপৰা হনুমানৰ জন্ম হল।তেওঁ জন্ম হৈছিল এটা গুহাৰ ভিতৰত।( Religious Studies ) মাকে এদিন ফল মূল বিচাৰি গুহাৰ বাহিৰলৈ যাঁওতে হনুমান ভোকত আতুৰ হৈ পৰিল।গুহাৰ বাহিৰলৈ
১/সোমবাৰৰ দিনা যি ব্ৰট ৰখা হয়.. সেয়া-মহাদেৱ শিৱক অৰ্পণ কৰা হয়৷.. ( Religious Studies ) ২/ভগৱান শিৱ জ্ঞানৰ লৌকিক হয়.. আৰু মহাদেৱেই ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো বেয়া কাৰ্য্য নাশ কৰে.. ৩/সোমবাৰৰ দিনা
