প্ৰিয় পাঠকসকল,গজ অৰ্থাৎ হাতী আৰু অসুৰৰ সম্বন্ধৰ ফলত গজাসুৰ নামৰ এজন অসুৰৰ জন্ম হৈছিল। তাৰ মুখখন গজৰ দৰে হোৱা বাবে তাক সকলোৱে গজাসুৰ বুলি ক’বলৈ ধৰিলে ।গজাসুৰ শিৱ ভক্ত আছিল
১. ভগৱান শিৱৰ ত্ৰিশূল- ভগৱান শিৱৰ ধ্যান কৰা মাত্ৰকে মনত যিখন ছবি উদ্ভৱ হয়, সেইখন হ’ল বৈৰাগী পুৰুষৰ। তেওঁৰ এখন হাতত ত্ৰিশূল, আন এখন হাতত ডম্বৰু,ডিঙিত সাপৰ মালা আৰু কপালত
বাল্মিকীতকৈও আগতে হনুমানে লিখিছিল ৰামায়ণ। প্ৰিয় পাঠকসকল আমি সকলোৱে জানো যে বাল্মিকীয়ে ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল। কিন্তু আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে বাল্মিকীৰ আগতেই প্ৰভু ৰামচন্দ্ৰৰ আগ্ৰহ মতে তেওঁৰ প্ৰথম ভক্ত
দোহা শ্রী গুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ নিজমন মুকুৰ সুধাৰি | বৰণৌ ৰঘুবৰ বিমলয়শ জো দায়ক ফলচাৰি || বুদ্ধিহীন তনুজানিকৈ সুমিৰৌ পবন কুমাৰ | বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি হৰহু কলেশ
পৌৰাণিক সময়ৰ সকলোতকৈ শক্তিশালী অস্ত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত এখন সুদৰ্শন চক্ৰ হোৱাৰ পাছতো , তেওঁ মহাভাৰতৰ যুদ্ধত এবাৰো সুদৰ্শন চক্ৰ নচলালে।( Religious Studies ) কাৰণ তেওঁ জানিছিল যে যদি সুদৰ্শন চক্ৰৰ