গভীৰ টোপনিত কথা কোৱা… ই একপ্ৰকাৰৰ ৰোগ, জানো আহক ইয়াৰ কাৰণ

স্মৰ্তব্য যে টোপনিত কথা কোৱা এই ৰোগক পেৰাছ’মনিয়া বোলা হয়। শুই থকাৰ সময়ত মন আৰু শৰীৰৰ মাজত ভাৰসাম্যহীন অৱস্থাত এনে হয়। ইয়াৰ ফলত এজন ব্যক্তিয়ে প্ৰায় ৩০ ছেকেণ্ডমান একেৰাহে কথা কয় আৰু তাৰ পাছত পুনৰ টোপনি যায়। 

টোপনিত এজন লোকে কিয় কথা কয়?

বিজ্ঞানৰ ভাষাত ইয়াক REM বোলে। আচৰণৰ বিকাৰ আৰু আতংকৰ দৰে দুবিধ টোপনিৰ বিকাৰৰ সৈতে ই সম্পৰ্কিত। তেনে লোকে টোপনিৰ সময়ত কথা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। একাংশ লোক এই ৰোগৰ ফলত হিংসাত্মক হ’ব পাৰে। যেনে-

১. কিছুমান বিশেষ ঔষধ ব্যৱহাৰৰ বাবে

২. ডিপ্ৰেছন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত

৩. দিনটোৰ ভাগৰ আৰু মানসিক চাপৰ বলি হোৱা

৪. আৱেগিক-মানসিক চাপ থকা লোকৰ ক্ষেত্ৰত

৫. জ্বৰ হোৱা বা অসুস্থ হোৱা

৬. যেতিয়া মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পৰে।

এই অৱস্থা কেনেকৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব?

যদি আপুনিও টোপনিতে কথা কয় তেন্তে প্ৰথমে কিছুমান কাম কৰা উচিত। প্ৰথমে মেডিটেছন কৰক। দ্বিতীয়তে, শুই উঠাৰ ২ ঘণ্টা আগতে নিশাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰক আৰু মোবাইলৰ পৰা আঁতৰি থাকক। যদি আপুনি বেছি সময় টোপনি নাহে বা নিশা ভয় খাই থাকে, তেন্তে আপুনি চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব পাৰে যিয়ে আপোনাক সঠিক চিকিৎসাৰ বিষয়ে ক’ব।