ভাৰতত গৰুক মাতা বুলি কোৱা হয় আৰু পূজা কৰা হয়। সনাতন ধৰ্মত গৰুৰ মহত্ব অতি বেছি। বহু লোকৰ ঘৰত প্ৰথম ৰুটি গৰুক খুৱাই দিয়া হয় তাৰপাছতহে পৰিয়ালৰ লোকে খায়। আনকি
শনি দেৱক ন্যায় আৰু ফলাফলৰ দাতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। শনিয়ে মানুহক বেয়া কামৰ শাস্তি দিয়াৰ সমান্তৰালকৈ শুভ ফলো প্ৰদান কৰে। শনিৰ ক্ৰোধক সকলোৱে ভয় কৰে কাৰণ শনিৰ কূপ-দৃষ্টিৰ তলত
হিন্দু ধৰ্মত ভগৱান শিৱক সকলো দেৱতাৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য কৰা হয়। শাস্ত্ৰ মতে সোমবাৰটো ভগৱান শিৱৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হয়। ভগৱান শিৱক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ মানুহে উপবাস কৰে। কোৱা হয়
এপাহ সতেজ ফুলৰ ছবিয়ে মানুহৰ মনত যি ভাবৰ উদ্রেক ঘটাব, ৰক্তপাত অথবা যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ ছবিয়ে মানুহৰ মনত আন এক ভাবৰহে সঞ্চাৰ কৰিব। এই ক্ষেত্ৰত ফুলৰ ছবিয়ে মানুহৰ মন প্রফুল্লিত তথা শান্ত
মঙলবাৰৰ নিয়ম সমুহ: হিন্দু ধৰ্মৰ পঞ্জিকা অনুসৰি মঙলবাৰৰ দিনটো বজৰংবলীলৈ উৎসৰ্গা কৰা হয়। বজৰংবলী সৰ্বশক্তিমান। ভক্তৰ দুখ-কষ্ট কেৱল তেওঁৰ নাম-মন্ত্ৰ জপ কৰিয়েই নাইকিয়া হয়। কোৱা হয় যে মঙলবাৰে হনুমানক সঁচা
