প্রত্যেক ছোৱালীয়ে বয়ঃসন্ধি কালত প্ৰৱেশ কৰিলে শৰীৰ দ্রুত পৰিপক্ক হব আৰু বিভিন্ন পৰিবর্তনৰ মাধ্যমেৰে যাব লাগিব। প্রতিগৰাকী ছোৱালীৰেই এই সময়ত মাহিলি চক্র আৰম্ভ হয়। আৰু পিৰিয়ডৰ সময়ত শৰীৰ আৰু মনত
বাহিৰত প্রচণ্ড গৰম। ঘৰে-বাহিৰে একে সমানে কাম কৰি শৰীৰলৈ আহে ক্লান্তি। শৰীৰৰ ক্লান্তি দূৰ কৰিবলৈ পানী আৰু খাদ্যৰ বিকল্প নাই। বৰ্তমান অতিৰিক্ত গৰমৰ কাৰণে শৰীৰ সহজে ক্লান্ত হৈ পৰে। শক্তি
চিৰ যৌৱনা হ’বলৈ কোনেনো নিবিচাৰে৷ বয়সৰ চাপ যাতে বুজি পোৱা নাযায় তাৰ বাবে নানা ক্রিম, নানা পেক, বিউটি পার্লাৰত দৌৰ দিওঁ৷ কিন্তু তাৰ পৰা জানো প্ৰকৃত লাভ হয়? তাৰ ফলত
টোপনি নোহোৱা ৰোগ বৰ্তমান সময়ৰ এক সাধাৰণ সমস্যা। বিশেষকৈ যিসকলে সম্পূৰ্ণ দিন বিভিন্ন কামৰ হেঁচাত থাকে আৰু বিষন্ন হৈ থাকে তেওঁলোকৰ বাবে ই মাৰাত্মক ৰূপ ধাৰণ কৰে। আনহাতে, যিসকলে শ্বিফটিং
সদ্যোজাতৰ ৰোগ প্রতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি তোলাৰ বাবে ব্রেষ্টমিল্কৰ বিকল্প নাই। তাৰ উপৰি মাতৃ আৰু সন্তানৰ আত্মিক সংযোগ গঢ়ি উঠে এই প্রক্রিয়াৰ মাজেদিয়ে। শিশুৰ ‘প্রাইম কেয়াৰগিভাৰ’ যে মাতৃয়েই, সেই বোধ শিশুৰ
