দৈনন্দিন ৰন্ধন-প্ৰকৰণত পিঁয়াজৰ গুৰুত্ব অনস্বীকাৰ্য। আপুনি দৈনিক পিঁয়াজ খায় নেকি? তেন্তে আপোনাৰ শৰীৰত হ’ব পাৰে এনেবোৰ পৰিঘটনা। পিঁয়াজৰ আছে বহু উপকাৰিতা। ২৫০০ বছৰৰ আগতে পিঁয়াজক মানুহে পূজা কৰিছিল। পিঁয়াজ খালে
ওজন বৃদ্ধি হোৱাটো কোনো ৰোগ নহয় যদিও ইয়াৰ ফলত উচ্চ কলেষ্টেৰল, উচ্চ ৰক্তচাপ, ডায়েবেটিছ, হাৰ্ট এটেক, ষ্ট্ৰোক, ক’ৰ’নাৰী আৰ্টাৰী ডিজিজ, ট্ৰিপল ভেছেল ডিজিজ আদি বহুতো বিপদজনক সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
সাধাৰণ ৰোগসমূহৰ ভিতৰত এতিয়া সাধাৰণ ৰোগ হৈ পৰিছে ডায়েবেটিছ বা মধুমেহ ৰোগ। প্ৰায় সংখ্যক লোকেই বৰ্তমান এই ৰোগত আক্ৰান্ত। ডায়েবেটিক ৰোগীসকলে খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ সতৰ্ক হৈ থাকিব লাগে। যিকোনো খাদ্য
ৰন্ধনত সোৱাদৰ ববে যিমানখিনি প্ৰয়োজন সিমানখিনি নিমখেই শৰীৰৰ বাবে পৰ্যাপ্ত। কিন্তু বহুতেই খাবলৈ বহাৰ সময়ত পাতত কেঁচা নিমখ লয়। এয়া শৰীৰৰ বাবে মাৰাত্মক ক্ষতিকাৰক। নিমকেই হ’ল সুস্বাদু ব্যঞ্জনৰ চাবি–কাঠি। ৰন্ধনত
অসমৰ গাঁৱে-ভূঞে অতি সহজলভ্য ঔ টেঙা অতি ঔষধি গুণসম্পন্ন। বিভিন্ন অসমীয়া খাদ্যত ঔটেঙাৰ ব্যৱহাৰ অপৰিহাৰ্য। সহজলভ্য ঢেকীয়া শাকৰ লগত ঔটেঙাৰ জুতি সকলোৱে হয়তু পাইছে। কিন্তু ঔ টেঙাৰ ঔষধিগুণৰ বিষয়ে আপুনি