গুৱাহাটী টাইমচ
কোৱা হয়-ভগৱান সকলোতে আছে।কেৱল চাব জানিব লাগিব।আমাৰ ভাৰত দেশত বহু ভগৱানক পূজা কৰা হয়। ( Religious Studies ) এজন ভক্ত আৰু ভগৱানৰ কথাৰে- জন্মৰ আগতে এটি সৰু লৰাই ভগৱানক কয় যে-প্ৰভূ আপুনি মোক নতুন জন্ম নিদিব।পৃথিৱীত বেয়া মানুহ থাকে।মই তালৈ যাব কদাপি নিবিচাৰো।আৰু এয়া য় সৰু লৰাটো উদাশ হৈ বহিল।
ভগৱান শিৱ সকলো দেৱতাৰ অন্তর্ভুক্ত মহাদেৱ, শংকৰজীৰ ৰূপ আন দেৱতাতকৈ পৃথক। ভোলে ভাণ্ডাৰী হৈছে সোনকালে সন্তষ্ট হোৱা দেৱতা। ( Religious Studies ) দেৱতাসকলৰ ভিতৰত ভগৱান শিৱ হৈছে, সেই দেৱতা যাক মহাদেৱ বুলি কোৱা হয়। কেৱল যে মানুহৰ ভক্তিৰে ভগৱান শিৱক উপাসনা কৰে, তেনে নহয়। মহাদেৱ শিৱ সকলো দেৱ-দেৱীৰ দ্বাৰাও আকৰ্ষণীয়
দেৱী পাৰ্বতী আৰু সীতায়ে ও শিৰত সেন্দুৰেৰে ভৰাই ৰাখিছিল। কোৱা হয় যে পাৰ্বতীয়ে নিজৰ স্বামীক বেয়া শক্তিৰ প্ৰভাৱৰ পৰা বচাবলৈ শিৰত সেন্দুৰ লৈছিল। সীতায়ে নিজৰ স্বামীৰ দীঘলীয়া আয়ুৰ কামনা তথা মনৰ সুখৰ বাবে সেন্দুৰ লৈছিল। মহাভাৰতত দ্ৰৌপদীয়ে ঘৃণা আৰু নিৰাসতাত নিজৰ সেন্দুৰ মহাঁৰি পেলাইছিল এক অন্য মান্যতা অনুসৰি লক্ষ্মীয়ে পৃথিৱীত
যিকোনো অংশতে মুখৰ কৰ্কট ৰোগ হ’ব পাৰে। যেনে ওঁঠ, আঁলু, জিভা, গালৰ ভিতৰৰ তৰপ বা জিভাৰ তলত। ভাৰতত দেখা দিয়া অন্যতম সাধাৰণ কৰ্কট ৰোগ হৈছে মুখৰ কৰ্কট ৰোগ। ২০২০ চনত প্ৰকাশিত এক গৱেষণা পত্ৰ অনুসৰি ধঁপাত সেৱন মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰধান কাৰণ হৈ আহিছে। গুটখা, জৰ্দা, খাইনী, চিগাৰেট, বীড়ি আদি
ৰাতিপুৱা সাৰ পোৱাৰ পিছত বেছিভাগ মানুহেই লগে লগে চাহ খোৱাৰ হেঁপাহ অনুভৱ কৰে। কিছুমানে কেৱল চাহ খাই ভাল পায়, আনহাতে কিছুমানে তাৰ লগতে বিস্কুটো বিচাৰে। প্ৰতিঘৰতে এনেকুৱা মানুহ দেখা পাব। হয়তো আপুনিও সেই মানুহৰ মাজৰ এজন, যিয়ে চাহৰ লগত বিস্কুট খাই ভাল পায়। কিন্তু ৰাতিপুৱা খালী পেটত চাহৰ লগত বিস্কুট