জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি, এজন ব্যক্তিৰ নামৰ প্ৰথম আখৰটোয়ে তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে বহুখিনি প্ৰকাশ কৰে।নামৰ প্ৰথম আখৰৰ পৰা এজন ব্যক্তিৰ প্ৰকৃতি, কেৰিয়াৰ তথা বিবাহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বহুতো কথাই জানিব পাৰি।হয়, এক
মেষ ৰাশি: বিবাহিত লোকসকলক পাৰিবাৰিক জীৱনত সুখী যেন দেখা যাব ৷ আপোনাৰ জীৱন সংগীয়ে আপোনাক সম্পূৰ্ণৰূপে সহায় কৰিব ৷ প্ৰেম সম্পৰ্কত থকা লোকসকলৰ প্ৰেমৰ পৰীক্ষা হ’ব ৷ এই সপ্তাহত আপুনি
এবাৰ মহাদেৱৰ ভক্ত মৰ্হষি দোৰভাষা পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি আছিল।তেনেদৰে ভ্ৰমণ কৰি তেওঁ এখন অৰণ্য পালেগৈ।অৰণ্যত তেওঁ দেখিলে অপূৰ্ব সুন্দৰী এগৰাকীয়ে হাতত পাৰিজাত পুস্প মালা লৈ আছিল।সেই মালা দিব্য গুণৰ আছিল,সেই
আদি-অন্ত-মহাদেৱ, শিৱ-শংকৰ-চম্ভু-মহাদেৱ, মহাদেৱক শাস্ত্ৰত সংসাৰৰ মৰ্য্যদা দিয়া হৈছে। মহাদেৱৰ জন্মৰ বিষয়ে বেলেগ বেলেগ পুৰাণত বেলেগ বেলেগ কথাৰে প্ৰচলিত আছে।শিৱপুৰাণৰ মতে মহাদেৱক চম্ভু মনা যায়, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁৰ উৎপত্তি নিজে
মা মনসাক নাগ মাতা বুলা হয়।মা মনসা হৈছে সমস্ত সংসাৰৰ নাগৰ মাতা। মা মনসাৰ কৃপা পালে নাগৰ পৰা ভয় নেথাকে। বহুতো পুৰাণত মা মনসাৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।বিষ্ণু পুৰাণৰ চতুর্থ খণ্ডত
