সৰস্বতী হ’ল জ্ঞান, সংগীত, শিল্পকলা, বুদ্ধি আৰু বিদ্যাৰ দেৱী।দেৱী সৰস্বতীৰ প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায় ঋক বেদত। বৈদিক যুগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আধুনিক যুগলৈকে হিন্দুধৰ্মৰ অন্যতম পূজনীয় দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা
ভগৱান কাল ভৈৰৱ মহাদেৱৰে এক অপাৰ ৰূপ।। ভগৱান কাল ভৈৰৱক কলিযুগৰ জাগ্ৰত দেৱতা বুলি মনা যায়। শিৱ পুৰাণত কাল ভৈৰৱৰ উৎপত্তিৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে.. শিৱ পুৰাণত ৮ নং খণ্ডত
ধাৰ্মিক মান্যতা অনুসাৰে, শাওণ মাহ ভগৱান শিৱৰ অতি প্ৰিয় মাহ হয়। সেইবাবে সম্পূর্ণ শাওণ মাহত ভগৱান শিৱৰ বিশেষভাৱে পূজা অৰ্চনা কৰা হয়( Religious Studies )। শাওণ মাহক প্ৰেমৰ মাহ বুলিও
ভাৰত এখন বৈচিত্ৰ্যময় দেশ, ইয়াত বহু জাতি-জনগোষ্ঠী, ভাষা-সম্প্ৰদায়ৰ মিলভূমি বুলিও কোৱা হয়। দেশৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যতে, প্ৰতিটো অঞ্চলতে, প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়তে ভিন্ন ৰীতি-নীতিৰে বিভিন্ন অনুষ্ঠান, বিয়া আদি কৰা হয়। কিন্তু ভাৰতীয় সনাতন
সৰস্বতী হ’ল জ্ঞান, সংগীত, শিল্পকলা, বুদ্ধি আৰু বিদ্যাৰ দেৱী।দেৱী সৰস্বতীৰ প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায় ঋক বেদত।বৈদিক যুগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আধুনিক যুগলৈকে হিন্দুধৰ্মৰ অন্যতম পূজনীয় দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়
