ছুইটীৰ বিপদৰ সময়তো তেওঁৰ ৮ গৰাকী অভিন্ন বন্ধুৱে অনবৰতে লগত থাকি সকলোকে যেন বুজাই দিলে বন্ধুত্বৰ প্ৰকৃত অৰ্থ। চিনেমাৰ কাহিনীৰ দৰে লগা এই বাস্তৱ কাহিনী উত্তৰ প্ৰদেশৰ গ্ৰেটাৰ নয়ডাৰ। জানিব
শাস্ত্ৰত সন্নিবিষ্ট আছে যে সাগৰ মন্থনৰ সময়ত ১৪ টা ৰত্ন প্ৰাপ্ত কৰা হৈছিল। তাৰে এটা হল ৰত্ন শংখ। মা লক্ষ্মীৰ সৈতে শংখও উৎপন্ন হৈছিল। ভক্তি হৈছে সনাতন ধৰ্মত ঈশ্বৰক প্ৰাপ্ত
কাৰ্যালয় বা দোকানৰ সন্মুখত কিছুমান আলংকাৰিক সামগ্ৰী ৰখাটোও বাস্তু দোষৰ ভিতৰত পৰে। বাস্তুৰ মতে ব্যৱসায়ক সুচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰিবলৈ আৰু সফল কৰি তুলিবলৈ পাঁচটা তত্বৰ সন্তুলন হোৱাটো আৱশ্যক । যিকোনো ব্যৱসায়ৰ
সূৰ্যাস্তৰ সময়ত এনেকুৱা কেইটামান কাম আছে যিকেইটা কেতিয়াও কৰিব নালাগে। জ্যোতিষ শাস্ত্ৰত ইয়াক দৰিদ্ৰতাৰ বহুত ডাঙৰ কাৰক বুলি কোৱা হয় যিবোৰ মানুহে অজানিতে কৰি পেলায়। যদি আপুনি এই নকৰিবলগীয়া কাম
যেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণই কংসক বধ কৰিবৰ বাবে বৃন্দাবন এৰি গুচি গৈছিল তেতিয়া ৰাধাৰ জীৱনটোৱে অন্য এক গতি লৈছিল । ৰাধাৰ বিবাহ হৈ গল কিন্তু শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিৰত ৰাধাই মৰি যোৱাৰ দৰে হৈ
