গুৱাহাটী টাইমচ
মন্দিৰ,ঘৰ,দোকান,ফেক্টৰী,অফিচ আদিত এক প্ৰমুখ স্থান থাকে-পূজাঘৰৰ।আমি ভগৱানক যিকোনো সময়তে-কোনো ধৰণে স্মৰণ কৰিলে-সেয়া কল্যাণকাৰী হয়।কিন্তু ঘৰত প্ৰতিটো দিশৰে নিজৰ এক মহত্ব থাকে।প্ৰতিটো কোণৰে নিজৰ এক বিশেষত্ব থাকে।যাৰ প্ৰভাৱ আমাৰ জীৱনত পৰে।পূজা ঘৰ এনে এক স্থান হয়-যত আমি পূজা কৰোঁ,শুভ কাৰ্য্য কৰোঁ,সকাৰত্মক ওৰ্জা আনো আৰু তাৰে প্ৰভাৱ আমাৰ জীৱনত পৰে।সেইবাবে-ঘৰৰ পূজা ঘৰ
এক পৌৰাণিক কথা অনুসাৰে-দেৱী লক্ষ্মী আৰু তেওঁৰ ভগ্নী দৰিদ্ৰা ভগৱান বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ গল-আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰি কলে যে-হে প্ৰভূ-আমি কত থাকিম?তেতিয়া ভগৱান বিষ্ণুৱে দেৱী লক্ষ্মী আৰু দৰিদ্ৰাক আহঁত গছত থাকিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰিলে।তেতিয়াৰপৰা দুয়ো ভগ্নীয়ে আহঁত গছত থাকিবলৈ ললে। *ভগৱান বিষুৱে তেওঁলোকক এই বৰদান দিছিল যে-যিয়ে শনিবাৰে আহঁতৰ পূজা কৰিব,সেইজনাৰ শনিগ্ৰহৰ
শিৱ লিংগৰ বেদীৰ মুখ-উত্তৰ দিশৰ ফালে কিয় থাকে!শিৱ লিংগৰ পূজা-উপাসনা-মহাদেৱৰ পূজাত সকলোতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ হয়। শিৱ লিংগ ঘৰত বেলেগ ধৰণে স্থাপিত কৰা হয় আৰু মন্দিৰত বেলেগ ধৰণে।শিৱ লিংগ যি ঠাইতে স্থাপিত হয় যাতে-শিৱ লিংগৰ বেদীৰ মুখ উত্তৰ দিশৰ ফালে হব লাগে।কাৰণ পূৰ্ৱ দিশে-মহাদেৱৰ ওৰ্জা প্ৰবাহিত হৈ থাকে। শিৱ লিংগৰো পূজা
সকলো দেৱতাৰ ভিতৰত ভগৱান শিৱ এক এনে দেৱতা হয় যি-নিজৰ ভক্তসকলৰ ওপৰত শীঘ্ৰে প্ৰসন্ন হয়।সেইবাবে মহাদেৱক ভোলানাথ কোৱা হয়।আৰ এইবাবেই অসুৰসকলে বৰদান কৰিবলৈ-মহাদেৱৰ তপস্যা কৰে,আৰু মহাদেৱৰ পৰা মনে বিচৰা বৰদান প্ৰাপ্ত কৰিছিল। মেঘ ৰাশি- এই ৰাশিৰ স্বামী মংগল হয়।আৰু মংগলৰ পূজন শিৱলিংগৰ ৰূপে কৰা হয়।এই ৰাশিৰ লোকে শিৱলিংগত কেঁচা গাখীৰ
শাহু কেতিয়াবা “মা” হ’ব পাৰে ___________________________________ কেতিয়াবা ভূলতে হ’লেও শাহুক “মা’ বুলি ভাৱিবচোন কিবা এটা ভাল লাগে— তেওঁ তত ধৰিব নোৱাৰাকৈ পাছফালৰ পৰা যোৰকৈ সাৱতী ধৰি “মা” বুলি মাতিবচোন তেওঁৰ কঠোৰ হৃদয়খনো বৰফ গলা দি গলে– আপোনাৰ ইচ্ছা হ’লেই — মা–মা–কৈ চিঞৰী মাতিবচোন– তেওঁৰ গোমা হৈ থকা মনটোত হঠাৎ আৱেগৰ