সফল জীৱন-যাপনৰ বাবে ৰামায়ণৰ-৫টা গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা *ৰামায়ণৰ পৰা পোৱা জীৱনৰ শিক্ষা- খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱ অষ্টম শতিকাৰ আশে-পাশে মহৰ্ষি বাল্মিকিয়ে সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা এখন মহাকাব্য ৰামায়ণ।হিন্দু সাহিত্যৰ অন্যতম পুৰণি আৰু দীঘলীয়া কাব্য
ৰহস্য ভ্ৰমণঃ ভাৰতৰ বহু ঠাইত স্থানীয় লোকে বিশ্বাস কৰে যে ইয়াত পানীত গা ধুলে ৰোগ নিৰাময় হয়। ইয়াত ডুব খালে কেৱল ৰোগ নিৰাময় হোৱাই নহয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ভাৰত
গাইক হিন্দু ধৰ্মত শ্রদ্ধা কৰা হয় । শাস্ত্ৰ অনুসৰি, ৰাতিপুৱা গা ধুই গাইক স্পৰ্শ কৰিলে সকলো পাপ মোচন হৈ যায়। বেদতো গাইক যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। বেদৰ মতে, গাইৰ মাজত
শাৰদীয় নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ অষ্টম দিনা মহাগৌৰী দেৱীক পূজা কৰা হয়(Navaratri Day 8) । হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি দেৱী মহাগৌৰীয়ে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সকলো ইচ্ছা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পাৰে । যিজনে দেৱীক উপাসনা কৰে
শাস্ত্ৰত বৰ্ণনা কৰা মতে দেৱীৰ এই ৯টা ৰূপৰ নাম হ’ল–১.শৈলপুত্ৰী, ২.ব্ৰহ্মচাৰিণী, ৩.চন্দ্ৰঘণ্টা, ৪.কুষ্মাণ্ডা, ৫.স্কন্দমাতা, ৬.কাত্যায়নী, ৭.কালৰাত্ৰি, ৮.মহাগৌৰী, ৯.সিদ্ধিদাত্ৰী । কোৱা হয় যে, নৱৰাত্ৰিত যিয়ে মাতৃৰ এই নটা ৰূপৰ বৰ্ণনা আৰু
