আচাৰ্য্য চাণক্য আছিল এজন মহান কৌশলবিদ, ৰাজনীতিবিদ, কূটনীতিবিদ, অৰ্থনীতিবিদ। আচলতে তেওঁ কেৱল জীৱনৰ সকলো দিশতে গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰাই নহয়, মানুহৰ জীৱন-ধাৰণৰ পদ্ধতিৰ বিষয়েও এক বিস্তৃত ধাৰণা দিছিল। আজিও তেওঁৰ কথাবোৰক
মানুহ ৯২ বছৰ বয়সতো পিতৃ হোৱাৰ অভিলেখ আছে গ্ৰীনিছ বুকত যদিওবা ৫০ বছৰৰ পিছত পিতৃ হোৱা লোক খুব কম দেখা যায়। সেইবুলি যেনেকৈ ৪৫ বছৰৰ পিছত মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱ বন্ধ হৈ
কোনো আগতীয়া পৰিকল্পনা কৰিবলৈ অনিচ্ছুক চিনেমা এখন চাবলৈ বা ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ খাবলৈ যাওতে, আপোনাৰ সংগীয়ে আগতীয়াকৈ পৰিকল্পনা কৰিবলৈ অনিচ্ছুক নেকি? অন্ততঃ এবাৰ লগ পাবলৈও তেওঁ ইচ্ছা নকৰে নেকি? যদি হয়, তেন্তে
সাধাৰণতে মুখত বা জিভাত হোৱা আলচাৰ বা ঘাঁ সকলোৰে পৰিচিত এক সাধাৰণ সমস্যা।এই সমস্যা সাধাৰণ যদিও ই জটিল হৈ পৰিব পাৰে আৰু ৰূপ, লক্ষণ আদিৰ সামান্য পৰিৱৰ্তন ঘটিয়েই দুৰাৰোগ্য ৰোগলৈ
সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক অভিভাৱকে নিজৰ লগত শুব দিয়াটো ঠিক নে পৃথকে বিচনাত শুব দিয়টো উচিত, তাৰ বিষয়ে সকলো অভিভাৱকৰ মনত প্ৰায়ে এক আঁসোৱাহ থাকে। ঠিক এনে সময়তে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ আলোচনী ‘চাইকোলজি
